Hace muchos años casi todo estaba prohibido. Como efecto de esta prohibición florecían la paz y la prosperidad. El Reino de España, entonces regentado por un conocido general, era un oasis en el perverso desierto de las democracias y los comunismos. Todos eran ricos y felices, y la ética y/o la moral eran ejemplares. Las prohibiciones eran muy bien aceptadas. En esta línea de memoria histórica, me atrevo a recordar algunos malos pasos en este pequeño artículo de El País-Galicia: La Prehistoria del 25 de Xullo. Pero la vida sigue.
SCRITO PARA ENTREGAR COMO NAI/PAI/TITOR-A
DUN NENO OU DUNHA NENA NA EDUCACIÓN INFANTIL,
PARA GARANTIR O DEREITO Á EDUCACIÓN EN GALEGO
Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
10 razóns para elexirmos galego
EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
El Gallego, Patrimonio de la Humanidad
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com
http://prolinguagalega.org/manifesto
Queremos Galego

Suscríbete por email!




Excepcional, como é norma por aquí.
Que o hoxe por hoxe nos apañe galvanizados!
Saúde, Fermín.
E non esqueza eses libros que aínda nos ten prometidos.
Apertas.
Eran tempos de escuridade, prohibicións, detencións, golpes de porras, bolas de goma que disparaban mesmo contra a xente que estaba de festa na Alameda, sentadas na praza até conquerir entrar na cidade vella, algunha de moitas horas agardando frente a policias con gañas de desafogarse.
Moito que turrar até conquerir o que hoxe está institucionalizado de facto pola cidadanía,.Sempre había quen te acollera nas carreiras cando tratabas de escapar dos grises, un restaurante, un dono de un bar que se enfrentaba a eles,un portal, cousas vividas por moit@s.
O 25 segue a se celebrar, e debe seguir a ser reinvindicación para tod@s @s Galeg@s, máis nos tempos actuais para frear a recentralización do goberno de España, acotando dereitos adquiridos con demasiados esforzos de todo tipo como para deixalos perder.
O 25 voltaremos a estar en Compostela coas mesmas arelas de liberdade e defensa das nosas sinais de identidade, como Nación que somos.Non nos podemos permitir o “pasotismo” e a división moitas veces irracional do nacionalismo.Temos que demostrar qué somos e qué queremos, frente ao papanatismo ensimismado de quenes nos gobernan dende a corta, moi corta visión, que hai dende Madrid instaurada tamén no “goberno” Galego.
Até o 25 en Compostela.
Saúde a Saúdos a tod@s.
Parabéns polo artigo. Lembrei un evocador e fermoso poema seu sobre Compostela e aqueles anos do libro “Labirinto de inverno” no que escribiu:
“eran cousas dun tempo máis ben sucio
que tamén tiña o seu así romántico”
En fin… Volvendo á actualidade, déixolles dous enlaces con dúas novas interesantes:
http://www.publico.es/espana/329193/pp/propone/introducir/restricciones/derecho/huelga
http://www.laopinioncoruna.es/economia/2010/07/22/caixa-galicia-aporto-29-patrimonio-holding-tv-voz-lanzamiento/404277.html
Igual había que pensar para outros anos en facer actos noutras cidades.
Canta retranca! Eu non entendo porque hai que ir a Santiago celebrar o día da Patria. O día da Patria é en toda a Patria. Claro que ao mellor o que busca unha minoría é parecer unha maioría. Eu este día sempre o celebrei en casa de meus tios que é festa no seu pobo, con en ducias de pobos galegos, en boa compaña e en boa mesa. Non me sinto menos patriota por non ter pisado Santiago un 25 de xullo. Que va…
Ah! Que se me esquecía. A Franco finarono cando xa se sabía que eu ía nacer
Non se cuestiona a liberdade de ir onde a cada quen lle pete, faltaría
Yo creo en mi modesta opinión, que nadie puede, calibrar la intensidad de los sentieminentos.Lo que si tengo claro es que se debe estar unido para conseguir un objetivo, que no se debe perder uno,en disquisiciones menores, bueno eso creo yo, pero a lo mejor estoy equivocado.Ire a Santiago pero no el 25, é iré a pasear por las murallas de Lugo y pasearé por los prados de a Nosa Terra y hoy leeré y escuchare a A.Prada cantar “Adiós ríos adiós fontes de la gran Rosalía y seguro que me emocionaré pensando, en lo que muchos de vosotros abriendo la ventana de vuestra,casa podéis ver y yo no.Pero en mi corazón independientemente de donde esté mi cuerpo, siempre hay un rincón para el 25 de julio ,que me hace saber que yo soy galego y me reconforta,a pesar de todo y me hace saber que mientras existan seres humanos que quieran su cultura nunca, nunca, podrán acabar con ella ,ningún meapilas, sumiso al poder central.
Saúdos Paco
PARA CIBERRELECTOR
Acabo de proceder para eliminar cientos de spams (todos los dia) y debe ser la palabra ciber que interpreto al instante como inglés (todo está en ingles en el Spam, en ruso y en griego), y sin darme cuenta eimino el mensaje. Por favor, ciber, déjalo otra vez racias