El voto con botas

Just another WordPress weblog
RSSRSS Contacta Suscríbete por email!

Sobre este blog

  • El autor
  • La línea editorial

Secciones

  • A leer y a oir
  • A-Debate sociolingüístico
  • Actualidad política
  • B-BLOGS DEL GALLEGO EN LUCHA
  • Comunicación Política y voto
    • Campañas electorales
    • Cuestiones teóricas
    • Evolución de las Agendas
    • Evolución de los Encuadres
    • Evolución de otros indicadores
      • Calificación de líderes
      • La autoubicación
      • La estimación
      • La ubicación de partidos
      • Percepción económica y política
      • Polarización
      • Recuerdo de voto
      • Transferencia y fidelidad
    • Evolución del voto
  • OTROS ENLACES
  • Uncategorized

Archivo

  • Marzo 2013
  • Febrero 2013
  • Enero 2013
  • Diciembre 2012
  • Noviembre 2012
  • Octubre 2012
  • Septiembre 2012
  • Agosto 2012
  • Julio 2012
  • Junio 2012
  • Mayo 2012
  • Abril 2012
  • Marzo 2012
  • Febrero 2012
  • Enero 2012
  • Diciembre 2011
  • Noviembre 2011
  • Octubre 2011
  • Septiembre 2011
  • Agosto 2011
  • Julio 2011
  • Junio 2011
  • Mayo 2011
  • Abril 2011
  • Marzo 2011
  • Febrero 2011
  • Enero 2011
  • Diciembre 2010
  • Noviembre 2010
  • Octubre 2010
  • Septiembre 2010
  • Agosto 2010
  • Julio 2010
  • Junio 2010
  • Mayo 2010
  • Abril 2010
  • Marzo 2010
  • Febrero 2010
  • Enero 2010
  • Diciembre 2009
  • Noviembre 2009
  • Octubre 2009
  • Septiembre 2009
  • Agosto 2009
  • Julio 2009
  • Junio 2009
  • Mayo 2009
  • Abril 2009
  • Marzo 2009
  • Febrero 2009
  • Enero 2009
  • Diciembre 2008
  • Noviembre 2008

Blogroll

  • Blogroll

    • El Periscopio
  • 22 Jul 2010

    Galicia, recordando el 25 de Julio

    Hace muchos años casi todo estaba prohibido. Como efecto de esta prohibición florecían la paz y la prosperidad. El Reino de España, entonces regentado por un conocido general, era un oasis en el perverso desierto de las democracias y los comunismos. Todos eran ricos y felices, y la ética y/o la moral eran ejemplares. Las prohibiciones eran muy bien aceptadas. En esta línea de memoria histórica, me atrevo a recordar algunos malos pasos en este pequeño artículo de El País-Galicia: La Prehistoria del 25 de Xullo. Pero la vida sigue.

    Lois en el recuerdo

    ESCORIAL (Sobre Paisajes)

    SCRITO PARA ENTREGAR COMO NAI/PAI/TITOR-A

    DUN NENO OU DUNHA NENA NA EDUCACIÓN INFANTIL,

    PARA GARANTIR O DEREITO Á EDUCACIÓN EN GALEGO

     

    Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

    10 razóns para elexirmos galego

    Orgullosos do galego

    O CARTAFOL DIXITAL

    COORDINADORA GALEGA DE ENDL

    Los Blogs que me acompañan

    EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:

    El Gallego, Patrimonio de la Humanidad

    http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

    http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com

    http://prolinguagalega.org/manifesto

    Queremos Galego

    Categorías

    • Actualidad política
    • Comunicación Política y voto
    Compartir: delicious digg technorati yahoo meneame

    9 comentarios to “Galicia, recordando el 25 de Julio”

    1. Alex comenta: 22 Jul 2010 a las 18:47

      Excepcional, como é norma por aquí.
      Que o hoxe por hoxe nos apañe galvanizados!
      Saúde, Fermín.
      E non esqueza eses libros que aínda nos ten prometidos.
      Apertas.

    2. Xoán comenta: 23 Jul 2010 a las 03:43

      Eran tempos de escuridade, prohibicións, detencións, golpes de porras, bolas de goma que disparaban mesmo contra a xente que estaba de festa na Alameda, sentadas na praza até conquerir entrar na cidade vella, algunha de moitas horas agardando frente a policias con gañas de desafogarse.
      Moito que turrar até conquerir o que hoxe está institucionalizado de facto pola cidadanía,.Sempre había quen te acollera nas carreiras cando tratabas de escapar dos grises, un restaurante, un dono de un bar que se enfrentaba a eles,un portal, cousas vividas por moit@s.
      O 25 segue a se celebrar, e debe seguir a ser reinvindicación para tod@s @s Galeg@s, máis nos tempos actuais para frear a recentralización do goberno de España, acotando dereitos adquiridos con demasiados esforzos de todo tipo como para deixalos perder.
      O 25 voltaremos a estar en Compostela coas mesmas arelas de liberdade e defensa das nosas sinais de identidade, como Nación que somos.Non nos podemos permitir o “pasotismo” e a división moitas veces irracional do nacionalismo.Temos que demostrar qué somos e qué queremos, frente ao papanatismo ensimismado de quenes nos gobernan dende a corta, moi corta visión, que hai dende Madrid instaurada tamén no “goberno” Galego.
      Até o 25 en Compostela.
      Saúde a Saúdos a tod@s.

    3. Sofia comenta: 23 Jul 2010 a las 04:50

      Parabéns polo artigo. Lembrei un evocador e fermoso poema seu sobre Compostela e aqueles anos do libro “Labirinto de inverno” no que escribiu:
      “eran cousas dun tempo máis ben sucio
      que tamén tiña o seu así romántico”
      En fin… Volvendo á actualidade, déixolles dous enlaces con dúas novas interesantes:
      http://www.publico.es/espana/329193/pp/propone/introducir/restricciones/derecho/huelga
      http://www.laopinioncoruna.es/economia/2010/07/22/caixa-galicia-aporto-29-patrimonio-holding-tv-voz-lanzamiento/404277.html

    4. xos comenta: 23 Jul 2010 a las 09:54

      Igual había que pensar para outros anos en facer actos noutras cidades.

    5. xOsse dorrío comenta: 23 Jul 2010 a las 12:28

      Canta retranca! Eu non entendo porque hai que ir a Santiago celebrar o día da Patria. O día da Patria é en toda a Patria. Claro que ao mellor o que busca unha minoría é parecer unha maioría. Eu este día sempre o celebrei en casa de meus tios que é festa no seu pobo, con en ducias de pobos galegos, en boa compaña e en boa mesa. Non me sinto menos patriota por non ter pisado Santiago un 25 de xullo. Que va…

    6. xOsse dorrío comenta: 23 Jul 2010 a las 12:30

      Ah! Que se me esquecía. A Franco finarono cando xa se sabía que eu ía nacer ;)

    7. Fermín Bouza comenta: 23 Jul 2010 a las 13:12

      Non se cuestiona a liberdade de ir onde a cada quen lle pete, faltaría

    8. francisco gomez comenta: 23 Jul 2010 a las 15:13

      Yo creo en mi modesta opinión, que nadie puede, calibrar la intensidad de los sentieminentos.Lo que si tengo claro es que se debe estar unido para conseguir un objetivo, que no se debe perder uno,en disquisiciones menores, bueno eso creo yo, pero a lo mejor estoy equivocado.Ire a Santiago pero no el 25, é iré a pasear por las murallas de Lugo y pasearé por los prados de a Nosa Terra y hoy leeré y escuchare a A.Prada cantar “Adiós ríos adiós fontes de la gran Rosalía y seguro que me emocionaré pensando, en lo que muchos de vosotros abriendo la ventana de vuestra,casa podéis ver y yo no.Pero en mi corazón independientemente de donde esté mi cuerpo, siempre hay un rincón para el 25 de julio ,que me hace saber que yo soy galego y me reconforta,a pesar de todo y me hace saber que mientras existan seres humanos que quieran su cultura nunca, nunca, podrán acabar con ella ,ningún meapilas, sumiso al poder central.
      Saúdos Paco

    9. Fermín Bouza comenta: 23 Jul 2010 a las 15:43

      PARA CIBERRELECTOR

      Acabo de proceder para eliminar cientos de spams (todos los dia) y debe ser la palabra ciber que interpreto al instante como inglés (todo está en ingles en el Spam, en ruso y en griego), y sin darme cuenta eimino el mensaje. Por favor, ciber, déjalo otra vez racias

    Deja tu comentario

Otros blogs en la trinchera

El voto con botas

Fermín Bouza

Nuevo “El voto con botas” en infoLibre

Nuevo El voto con botas en [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Nueva etapa

Durante los últimos meses he tenido abandonada esta Trinchera Digital. He estado trabajando con compañeros y amigos [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

El Cabanyal y el mundo al revés

El día que Rita Barberá envió a los operarios a derribar aquellas casas del Cabanyal alcanzó la cota más alta [...]

Blog publicado con Wordpress

© Todos los derechos reservados

Cabecera: Guillermo Varela - Diseño: Daniel Solana - Programación: Rodrigo Díez Villamuera