El voto con botas

Just another WordPress weblog
RSSRSS Contacta Suscríbete por email!

Sobre este blog

  • El autor
  • La línea editorial

Secciones

  • A leer y a oir
  • A-Debate sociolingüístico
  • Actualidad política
  • B-BLOGS DEL GALLEGO EN LUCHA
  • Comunicación Política y voto
    • Campañas electorales
    • Cuestiones teóricas
    • Evolución de las Agendas
    • Evolución de los Encuadres
    • Evolución de otros indicadores
      • Calificación de líderes
      • La autoubicación
      • La estimación
      • La ubicación de partidos
      • Percepción económica y política
      • Polarización
      • Recuerdo de voto
      • Transferencia y fidelidad
    • Evolución del voto
  • Uncategorized

Archivo

  • Septiembre 2010
  • Agosto 2010
  • Julio 2010
  • Junio 2010
  • Mayo 2010
  • Abril 2010
  • Marzo 2010
  • Febrero 2010
  • Enero 2010
  • Diciembre 2009
  • Noviembre 2009
  • Octubre 2009
  • Septiembre 2009
  • Agosto 2009
  • Julio 2009
  • Junio 2009
  • Mayo 2009
  • Abril 2009
  • Marzo 2009
  • Febrero 2009
  • Enero 2009
  • Diciembre 2008
  • Noviembre 2008

Blogroll

  • Blogroll

    • El Periscopio
  • 28 Dic 2009

    Feliz Año en una copa de dudas

    Tampoco parece que de momento el mundo tenga grandes soluciones a la vista. De un lado de la barricada una banda de fanáticos que opera en nombre de Dios trata de derribar aviones civiles, volar edificios civiles y causar el mayor daño posible a las poblaciones civiles. Un grupo que interpreta el mundo en términos religiosos y raciales y que tiene una versión de la Providencia similar a la de aquellos cristianos medievales y no tan medievales que hicieron cruzadas exteriores e interiores también en nombre de Dios, por supuesto. Cuánto daño físico, sólo en vidas humanas, han causado las ideas religiosas así interpretadas? Cuánto amor de Dios había en cada uno de los asesinos de cientos de miles de ciudadanos exterminados por el régimen fascista que dominó cuarenta años este estado español o España, si ustedes quieren? Desde el comienzo de lo humano las ideas religiosas han estado en la base de todas las guerras y desastres, ofreciendo como contrapeso la buena fe y el buen trabajo de unos puñados de sus  mejores militantes, que nunca determinaron la evolución del conjunto del cristianismo. Fueron los anarquistas los que quizá se tomaron demasiado en serio todo esto hasta considerar a lo religioso y a los religiosos los auténticos enemigos del hombre civilizado, lo que llevó también a excesos no menos religiosos en el fondo que aquellos a los que se pretendía combatir. Si lo religioso deja de ser la solidaridad entre los hombres y algún esperanzado sentimiento de lo divino o trascendente que nos lleva a otros mundos trasmundanos, y se convierte, de la mano de humanos imperfectos y represores, en un sistema de restricciones, entonces lo religioso no es más que un insoportable sustituto de la ley civil, una farsa represiva y antidemocràtica que puede patrocinar toda clase de crímenes (y castigos). Es cierto que ha habido seres ejemplares en las religiones, también en el cristianismo, pero no es esa la cuestión, porque siempre hay seres excepcionales en todo, incluso en los mayores basureros políticos. Yo hablo de seres normales, de subir la que podemos llamar tasa de normalidad, el sentido común bien entendido o algo intuitivo en lo que casi todos podríamos coincidir como un estado deseable de ”normalidad” humana. Yo estoy convencido de que la mayoría de la población, cristianos y musulmanes incluidos, van por ahí. Pero en el mundo mandan las minorías, siempre lo han hecho. Enfrente de aquellos fanáticos que sueñan en derribar aviones, tirar edificios (la Catedral de mi pueblo es uno de ellos)  o hundir barcos, una serie de países desarrollados se disponen a salir de la crisis sin abordar una sola medida de fondo que garantice una menor posibilidad de repetición. Se incrementarán los controles financieros durante una temporada, y después a esperar otra igual por que, finalmente, resultan muy rentables estas amargas crisis en las que siempre sufren los otros. La izquierda no fracasa por falta de ideas e iniciativas, que las tiene (también atesora cierta herencia mitológica y legendaria bastante inútil, como parte que fue del proceso de evolución del cristianismo y de otras ideas de aspecto solidario) sino por la enrevesada construcción de lo real que entre todos hemos hecho y que hace casi imposible darle la vuelta a las cosas y programar algunas novedades hacia un futuro mejor. Lo hicimos entre todos, pero algunos han sacado un gran partido de ello y no están dispuestos a cambiarlo. La inercia de los mitos nos lleva de nuevo hacia ninguna parte. Y una gota local: en Galicia esperamos un decreto que reduzca el 50% de clases en gallego (nuestra lengua propia, según la mejor ciencia y según la Constitución española por la vía de nuestro estatuto de autonomía), y  así seguimos avanzando hacia nuestra disolución, que también dará grandes réditos a unos pocos. Pese a todo, habrá que celebrar el fin del año 2009, y que no vuelva. Quizá el 2010 seguiremos soñando y combatiendo con alguna racionalidad frente a todas estas cosas absurdas. Venceremos, por supuesto. Y que haya salud. Feliz 2010 a todos.

        Los Blogs que me acompañan

    El Gallego, Patrimonio de la Humanidad

    A leer y a oir

    TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:

    http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

    http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com

    http://prolinguagalega.org/manifesto

    Categorías

    • A-Debate sociolingüístico
    • Actualidad política
    • Comunicación Política y voto
    Compartir: delicious digg technorati yahoo meneame

    13 comentarios to “Feliz Año en una copa de dudas”

    1. Xoán comenta: 29 Dic 2009 a las 05:15

      Sí vaise un ano máis, con moitas causas sin resolver; non é cousa só deste ano, claro que o 2009 foi ou vai ser un ano de angustia idiomática pola ténue e mansas mans do Bipartito, agardemos que 2010 seña máis prolífico para ben.
      As Caixas, Infraestructuras, Idioma, Ordenación do Territorio, PXOMS, Sanidade, Educación,Cultura…etc, acaso poda ser que o ano entrante nos ofrezca milloras cando menos en algo por pouco que seña, para nos facer a vida un pouco máis humana e con vistas a un futuro mellor e máis solidario.Son desexos que poden ser realidade, a utopía debe estar presente, e máis cando temos uns frentes…tantos frentes que amañar, cadaquén como mellor poida.Agardemos que gañe a combatividade racional e esmoreza o absurdo.
      Que teñamos Paz Saúde e Galego=Liberdade.
      Feliz 2010 a tod@s.

    2. Antón comenta: 29 Dic 2009 a las 14:07

      Pois claro que venceremos e seguiremos loitando firmes na defensa do noso.Saúde e saúdos a tod@s.

    3. ANGR comenta: 29 Dic 2009 a las 14:58

      Feliz ano a tod@s @s foreir@s.

      Aproveito para dar-lhe azos ao Fermín com o mantimento deste necessário blogue. Que o voto com botas não decaia em 2010! E oxalá as circunstâncias permitam a publicação de entradas mais alegres ;-)

      Saúde

    4. xose Cerdeira comenta: 29 Dic 2009 a las 15:16

      Fermin ,a iste concreto Post(como moitisimos mais), oque teño que face e lelo con moita lidicia porque e un maxistral artigo,Por sinalae algunha cousa ,sinalo o post,no que sempre penso mesmo e coincide co contido diste parrafo ((” La izquierda no fracasa por falta de ideas e iniciativas, que las tiene (también atesora cierta herencia mitológica y legendaria bastante inútil, como parte que fue del proceso de evolución del cristianismo y de otras ideas de aspecto solidario) sino por la enrevesada construcción de lo real que entre todos hemos hecho y que hace casi imposible darle la vuelta a las cosas y programar algunas novedades hacia un futuro mejor.”))
      Desexecho a ti ,Fermin,e os meus compañeiros de Blog con unha aperta especiai pra o meu amigo Xoan un bon 2010,con moita normalidade e sentido comun ,
      Apertas agarimosas.

    5. marga comenta: 29 Dic 2009 a las 16:47

      loitaremos, coma sempre
      BON ANO NOVO
      unha aperta a tod@s

    6. xose ramon comenta: 30 Dic 2009 a las 04:40

      Feliz Ano 2Q1G

      Por favor, o tome a mal. :-)

      Queremos Galego.

    7. Xoán comenta: 30 Dic 2009 a las 10:27

      Grazas Cerdeira, que os deuses señan venébolos contigo e compaña para o ano 2010.
      Unha Forte Aperta.

      P.D. Có permiso de Fermín Bouza.

    8. Inacio comenta: 30 Dic 2009 a las 11:32

      Uf!, vai ser un ano difícil, prosegue o desartellar da nosa terra, mais nós seguiremos a loita, aínda que temo que somos máis ben poucos, a maioría da xente é moi cómoda e vai ao seu. Desexémonos un ano bo, pero coido que vai ser duro. Mire se non, velaí está o borrador retrógrado do decreto do anti galego no ensino.
      Aínda e todo desexo moita saúde e parabéns para tódolos foreiros, comezado por vostede, que ben a merecen, non si!

    9. Fermín Bouza comenta: 31 Dic 2009 a las 10:23

      Ben, xa din chegado á terra dende As Asturias de Ribadesella, e cheguei a unha casa sen electricidade,cousas de Fenosa. Xa está arranxado, xa podo mandarvos os meus bos desexos poara este ano, Vou por un novo post co DECRETAZO

    10. Xoán comenta: 31 Dic 2009 a las 10:25

      http://www.anosaterra.org/nova/baltar-crea-unha-fundacion-galeguista-e-apartidaria.html

      Deixo esta dirección para que queira leela.

      Desexovos a tod@s un bon remate de ano e mellor 2010, que falta nos fará.

    11. Álvaro comenta: 31 Dic 2009 a las 12:43

      Fermín, saúde e forza para ti e os demais blogueiros no 2010, que falta nos van facer para manternos combativos.

      Hasta la victoria siempre…

    12. Carlos comenta: 01 Ene 2010 a las 03:38

      Bo camiño a todos -resúltame curiosa a ausencia de mulleres neste blog- para o ano que comeza.
      Que cada un de nós abandone a parte intolerante que leva dentro, para irmos desmontando a armazón colectiva do desencontro.
      Unha aperta

    13. Fermín Bouza comenta: 01 Ene 2010 a las 10:55

      Até a vitoria sempre

    Deja tu comentario

Otros blogs en la trinchera

Ciudadano en el ágora

David Giménez Glück

Los derechos de los menores

Reconozcámoslo: no sabemos qué hacer con los adolescentes. Nos parecen gente extraña, incomprensible, con problemas [...]

Diario de una feminista

Violeta Tristán

ORACIÓN POR EL DERECHO AL ABORTO

Si hay que rezar, con tal de que nos dejen en paz y respeten nuestras vidas, que algo valdrán también [...]

El voto con botas

Fermín Bouza

Nuevo curso en Madrid y en Galicia

Metido ya en harina madrileña, y refrescado por una lluvia fina que cae sobre la capital del reino, con una [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Una promesa sepultada

El Gobierno ha decidido archivar la Ley de Libertad Religiosa, que en teoría iba a ser uno de los proyectos estrella [...]

La zona gris

Félix de Mencía

Contra la religión

¿Consultaríamos con un chamán qué deben aprender nuestros hijos en la escuela? ¿Convocaríamos a una peña del [...]

Marcos y molduras

Luis Arroyo

Datos no; relatos sí. Políticas no; valores sí

No es puramente un discurso sobre el Estado de la Unión, como se ha dicho, sino más bien cubrir la formalidad de [...]

Sin frases hechas

Ana Noguera

A puertas de las elecciones autonómicas y municipales

Hola amig@s: he tenido algunos problemas de conexión con la página, que ya han sido resueltos. Por eso, hace varias [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

Las tortas de Pedro Jota

“Si mi hija Cósima se viste así para una recepción, vamos, es que le doy una torta”. Palabra de Pedro [...]

O café na trincheira

Antón Baamonde

Con Arcimboldo ven o verán..

      De  momento,  esta  fiestra  pecha.   Grazas  a  todos  os  que  entraron  no  Café na  [...]

El sedàs

Ferran Casas

CiU precipita la seva estratègia i perd la basa del finançament

Artur Mas va fer dimarts una roda de premsa important que podria marcar un abans i un després en les conseqüències [...]

Itsasertzetik

Guillermo Malaina

Ajuria Enean “piper” asko euskara gabe

Albiste hau aurkitu dut Berria egunkarian. Beherago, erdaraz, Semanal adizkariak argitaraturiko erantzun zuzena. [...]

Blog publicado con Wordpress

© Todos los derechos reservados

Cabecera: Guillermo Varela - Diseño: Daniel Solana - Programación: Rodrigo Díez Villamuera