Tampoco parece que de momento el mundo tenga grandes soluciones a la vista. De un lado de la barricada una banda de fanáticos que opera en nombre de Dios trata de derribar aviones civiles, volar edificios civiles y causar el mayor daño posible a las poblaciones civiles. Un grupo que interpreta el mundo en términos religiosos y raciales y que tiene una versión de la Providencia similar a la de aquellos cristianos medievales y no tan medievales que hicieron cruzadas exteriores e interiores también en nombre de Dios, por supuesto. Cuánto daño físico, sólo en vidas humanas, han causado las ideas religiosas así interpretadas? Cuánto amor de Dios había en cada uno de los asesinos de cientos de miles de ciudadanos exterminados por el régimen fascista que dominó cuarenta años este estado español o España, si ustedes quieren? Desde el comienzo de lo humano las ideas religiosas han estado en la base de todas las guerras y desastres, ofreciendo como contrapeso la buena fe y el buen trabajo de unos puñados de sus mejores militantes, que nunca determinaron la evolución del conjunto del cristianismo. Fueron los anarquistas los que quizá se tomaron demasiado en serio todo esto hasta considerar a lo religioso y a los religiosos los auténticos enemigos del hombre civilizado, lo que llevó también a excesos no menos religiosos en el fondo que aquellos a los que se pretendía combatir. Si lo religioso deja de ser la solidaridad entre los hombres y algún esperanzado sentimiento de lo divino o trascendente que nos lleva a otros mundos trasmundanos, y se convierte, de la mano de humanos imperfectos y represores, en un sistema de restricciones, entonces lo religioso no es más que un insoportable sustituto de la ley civil, una farsa represiva y antidemocràtica que puede patrocinar toda clase de crímenes (y castigos). Es cierto que ha habido seres ejemplares en las religiones, también en el cristianismo, pero no es esa la cuestión, porque siempre hay seres excepcionales en todo, incluso en los mayores basureros políticos. Yo hablo de seres normales, de subir la que podemos llamar tasa de normalidad, el sentido común bien entendido o algo intuitivo en lo que casi todos podríamos coincidir como un estado deseable de ”normalidad” humana. Yo estoy convencido de que la mayoría de la población, cristianos y musulmanes incluidos, van por ahí. Pero en el mundo mandan las minorías, siempre lo han hecho. Enfrente de aquellos fanáticos que sueñan en derribar aviones, tirar edificios (la Catedral de mi pueblo es uno de ellos) o hundir barcos, una serie de países desarrollados se disponen a salir de la crisis sin abordar una sola medida de fondo que garantice una menor posibilidad de repetición. Se incrementarán los controles financieros durante una temporada, y después a esperar otra igual por que, finalmente, resultan muy rentables estas amargas crisis en las que siempre sufren los otros. La izquierda no fracasa por falta de ideas e iniciativas, que las tiene (también atesora cierta herencia mitológica y legendaria bastante inútil, como parte que fue del proceso de evolución del cristianismo y de otras ideas de aspecto solidario) sino por la enrevesada construcción de lo real que entre todos hemos hecho y que hace casi imposible darle la vuelta a las cosas y programar algunas novedades hacia un futuro mejor. Lo hicimos entre todos, pero algunos han sacado un gran partido de ello y no están dispuestos a cambiarlo. La inercia de los mitos nos lleva de nuevo hacia ninguna parte. Y una gota local: en Galicia esperamos un decreto que reduzca el 50% de clases en gallego (nuestra lengua propia, según la mejor ciencia y según la Constitución española por la vía de nuestro estatuto de autonomía), y así seguimos avanzando hacia nuestra disolución, que también dará grandes réditos a unos pocos. Pese a todo, habrá que celebrar el fin del año 2009, y que no vuelva. Quizá el 2010 seguiremos soñando y combatiendo con alguna racionalidad frente a todas estas cosas absurdas. Venceremos, por supuesto. Y que haya salud. Feliz 2010 a todos.
Los Blogs que me acompañan
El Gallego, Patrimonio de la Humanidad
A leer y a oir
TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com
http://prolinguagalega.org/manifesto
Sí vaise un ano máis, con moitas causas sin resolver; non é cousa só deste ano, claro que o 2009 foi ou vai ser un ano de angustia idiomática pola ténue e mansas mans do Bipartito, agardemos que 2010 seña máis prolífico para ben.
As Caixas, Infraestructuras, Idioma, Ordenación do Territorio, PXOMS, Sanidade, Educación,Cultura…etc, acaso poda ser que o ano entrante nos ofrezca milloras cando menos en algo por pouco que seña, para nos facer a vida un pouco máis humana e con vistas a un futuro mellor e máis solidario.Son desexos que poden ser realidade, a utopía debe estar presente, e máis cando temos uns frentes…tantos frentes que amañar, cadaquén como mellor poida.Agardemos que gañe a combatividade racional e esmoreza o absurdo.
Que teñamos Paz Saúde e Galego=Liberdade.
Feliz 2010 a tod@s.
Pois claro que venceremos e seguiremos loitando firmes na defensa do noso.Saúde e saúdos a tod@s.
Feliz ano a tod@s @s foreir@s.
Aproveito para dar-lhe azos ao Fermín com o mantimento deste necessário blogue. Que o voto com botas não decaia em 2010! E oxalá as circunstâncias permitam a publicação de entradas mais alegres
Saúde
Fermin ,a iste concreto Post(como moitisimos mais), oque teño que face e lelo con moita lidicia porque e un maxistral artigo,Por sinalae algunha cousa ,sinalo o post,no que sempre penso mesmo e coincide co contido diste parrafo ((” La izquierda no fracasa por falta de ideas e iniciativas, que las tiene (también atesora cierta herencia mitológica y legendaria bastante inútil, como parte que fue del proceso de evolución del cristianismo y de otras ideas de aspecto solidario) sino por la enrevesada construcción de lo real que entre todos hemos hecho y que hace casi imposible darle la vuelta a las cosas y programar algunas novedades hacia un futuro mejor.”))
Desexecho a ti ,Fermin,e os meus compañeiros de Blog con unha aperta especiai pra o meu amigo Xoan un bon 2010,con moita normalidade e sentido comun ,
Apertas agarimosas.
loitaremos, coma sempre
BON ANO NOVO
unha aperta a tod@s
Feliz Ano 2Q1G
Por favor, o tome a mal.
Queremos Galego.
Grazas Cerdeira, que os deuses señan venébolos contigo e compaña para o ano 2010.
Unha Forte Aperta.
P.D. Có permiso de Fermín Bouza.
Uf!, vai ser un ano difícil, prosegue o desartellar da nosa terra, mais nós seguiremos a loita, aínda que temo que somos máis ben poucos, a maioría da xente é moi cómoda e vai ao seu. Desexémonos un ano bo, pero coido que vai ser duro. Mire se non, velaí está o borrador retrógrado do decreto do anti galego no ensino.
Aínda e todo desexo moita saúde e parabéns para tódolos foreiros, comezado por vostede, que ben a merecen, non si!
Ben, xa din chegado á terra dende As Asturias de Ribadesella, e cheguei a unha casa sen electricidade,cousas de Fenosa. Xa está arranxado, xa podo mandarvos os meus bos desexos poara este ano, Vou por un novo post co DECRETAZO
http://www.anosaterra.org/nova/baltar-crea-unha-fundacion-galeguista-e-apartidaria.html
Deixo esta dirección para que queira leela.
Desexovos a tod@s un bon remate de ano e mellor 2010, que falta nos fará.
Fermín, saúde e forza para ti e os demais blogueiros no 2010, que falta nos van facer para manternos combativos.
Hasta la victoria siempre…
Bo camiño a todos -resúltame curiosa a ausencia de mulleres neste blog- para o ano que comeza.
Que cada un de nós abandone a parte intolerante que leva dentro, para irmos desmontando a armazón colectiva do desencontro.
Unha aperta
Até a vitoria sempre