Un error en la base de datos, que me trajo de cabeza desde hace unos días , dio como resultado una tabla errónea. Esta es la auténtica y paso a explicarla. Pulsar para verla bien:

Ahora las nuevas clases medias en su tramo más joven pierden hablantes, pero los pierden hacia “as dúas linguas”, y en menor medida que los hablantes de español. De alguna forma, el error no lo era en el fondo semántico del problema: el descenso se transforma en ascenso en una estrategia de comparación dinámica con el español. Es otra perspectiva, en mi criterio igual o más positiva que la del error de la base de datos que figuró hasta ahora. Estos datos siguen siendo coherentes con los datos de Mauro Fernandez en el sentido más técnico y más profundo también. El trabajo de Mauro sigue aquí: (DIAGNOSE: EVOLUCIÓN DA SITUACIÓN SOCIOLINGÜÍSTICA EN GALICIA NOS ÚLTIMOS ANOS, 3,5 Megas). La conversión del gallego, en parte, en lengua de oportunidad, pudo ayudar a estos datos mínimamente positivos tras tantos años de caída. Las políticas xenófobas y anticonstitucionales de la actual Xunta pueden acabar con esto: ya han dado los pasos más importantes para quitarle al gallego su carácter de lengua de oportunidad. Es preciso seguir peleando mucho y es preciso preparar un amplio y fundado dossier para llevar a los foros europeos y al mismo parlamento continental. Las mentiras y las deformaciones de la realidad, incluso jurídica, están a la orden del día en una prensa gallega que a veces produce vergüenza “ajena” (?).
El Gallego, Patrimonio de la Humanidad
A leer y a oir
TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com
http://prolinguagalega.org/manifesto
De seguila Xunta polo camiño que emprendeu (eso se teme, ¿non?) estaría ben, como o blogger di, internacionalizalo asunto, e xudicializalo tamén, e sobre todo, o máis importante, plantarse para darse a valer. Plantarse masiva e duramente. Fan falta razóns -creo hainas- que de pouco valerán sen collóns. Non chega con ter razón, hai que facela valer.
O que hai do outro lado non son equivocados pero intelixentes e prudentes, que han vir a razóns ben expostas. Eu teñoos por esbirros e necios. Obedecen máis que razonan. Algún comentarista -creo que neste blog- concedíalle intelixencia ó xefe. Cando olin pareceume que confundía intelixencia con astucia.
A reacción volve a ser sen complexos, non a disimulan, pola contra, cando poden amosan a súa carraxe, fora o politicamente correcto; lembrade á sra. Porro na manifestación dos bífidos ou a Negreira coa teima do lalalalalala ( a maiores da negación do fascismo: Millán Astrai e outros). Eu coido que debemos insistir, e non abandonar nunca a nosa fala, hai que combater argumentos tan estúpidos como que as linguas non teñen dereitos, se non as persoas, consigna que repiten coma un mantra. Simplemente falando, e non se pasar ao castelán nunha conversa de varios, só por un que fale español. Galego no banco, na policía, co médico, na tenda de roupa fisna, na xoiería, no ximnasio, etc.. E se poñen mala cara dicirlles que nós somos os clientes ou os administrados e que imos a outro negocio ou indicar que habemos de nos queixar por escrito (xorde efecto, dígovolo eu…). Vaia remexido de ideas, mais tiña que me desafogar !!!!
[...] El voto con botas » Blog Archive » Las nuevas clases medias y el gallego votoconbotas.trincheradigital.com/?p=5391 – view page – cached Igual que ocurría con la lengua inicial de las clases altas y medias-altas, también las nuevas clases medias recuperan algo del porcentaje del gallego como lengua inicial y vuelven a mostrar… Read moreIgual que ocurría con la lengua inicial de las clases altas y medias-altas, también las nuevas clases medias recuperan algo del porcentaje del gallego como lengua inicial y vuelven a mostrar cómo el gallego fue apareciendo ante estas clases, en los últimos decenios y apoyado en las leyes de Normalización y en los decretos oportunos y necesarios, como una lengua de oportunidad, una lengua llena de posibilidades profesionales, entre otras. Nada de eso es hoy tranquilizador aún, pues el resultado de ello no está claro que sea que una mayoría estable hable gallego, apenas que la competencia lingüística en gallego, la competencia suficiente, es muy amplia y llega a todas partes de la estructura social. Sin duda, si crece el gallego como lengua inicial acabará creciendo como lengua hablada. En unos días trataré de poner la conferencia de Mauro Fernández en el CCG en este blog (tiene muchos cuadros de difícil ubicación en un texto para leer, y estoy en ello, muy atrapado de tiempo) que da un giro analítico al tema partiendo del estudio RAG-2004 (MSG-04) y el que él mismo dirigió (MSG-92). La crítica al trabajo de 2004 está muy bien fundada y conduce a una conclusión similar a la de estos datos que yo extraigo de los pre-poselectorales del CIS 2009: en el peor de los casos puede considerarse que el gallego hablado permanece más o menos estacionario desde 1992, y es más que probable, añado yo, que (con el aval de los datos CIS) ahora se estén empezando a ver los resultados de la conversión del gallego en lengua necesaria para servir a la administración, ya desde antes del bipartito, y de otras entradas del gallego como lengua de oportunidad, tanto en el campo cultural como en otros vinculados a las diversas profesiones. La conversión del gallego, en parte, en lengua de oportunidad, pudo ayudar a estos datos mínimamente positivos tras tantos años de caída. Las políticas xenófobas y anticonstitucionales de la actual Xunta pueden acabar con esto: ya han dado los pasos más importantes para quitarle al gallego su carácter de lengua de oportunidad. Es preciso seguir peleando mucho y es preciso preparar un amplio y fundado dossier para llevar a los foros europeos y al mismo parlamento continental. Las mentiras y las deformaciones de la realidad, incluso jurídica, están a la orden del día en una prensa gallega que a veces produce vergüenza “ajena” (?). Pulsar para ver View page [...]
Artigos como este de Antonio Abril, conselleiro secretario xeral de Inditex no xornal de Galicia fan moito a prol do galego: http://www.xornal.com/opinions/2009/12/08/Opinion/internacionalizacion-marca-ferramentas-competitivas/2009120821565523382.html
Como lingua de oportunidade non podemos esquecer a comunidade portuguesa-brasileira, sobre todo a producción desta última.
Na lingua escrita on hai maior dificultade que adaptarmos á grafìa e identificarmos as verbas “falsas amigas” (creo que se chaman así as que teñen significados distintos, mesmo contradictorios).
A través de Youtube, podemos ter acceso a programacións e reportaxes feitos nestes países e nos que a adaptación á pronunciación é sen dúbida máis doada que entender algunha fala na Andalucía ou da Riveira do Ebro.
A difusión en Galicia de tvs destos países, con acceso a toda a poboacción, pode ser moi importante, aínda que só sexa para darmonos de conta da existencia doutros mundos e outras culturas máis aló do pensamento único nacional-católico español.
Non sei onde cadra mellor. Póñoo aquí tamén por se acaso.
O concepto de lingua inicial para a mocidade entre 18 e 24 debe incitar ao sociolingüista ou ao sociólogo a analizar non a eses mozos senón aos seus pais. Probablemente se trate de xente nacida entre os anos 55-65 (máis ou menos) con estudios universitarios (aproveitando a masificación universitaria a finais durante os 70) e que andan por Compostela entre eses anos, xustos os de maior concienciación política e mesmo lingüística, sobre todo en comparación con etapas anteriores. A propia participación na universidade outórgalles tamén durante todos estes anos a incorporación ás clases medias (e mesmo alta) da sociedade galega. Estes pais teñen agora entre 40 (como pouco) e 55 anos, ocupan probablemente postos de certa responsabilidade social cun soldo relativamente cómodo. Son esa clase media da que se fala neste mesmo post e que son os causantes dese posible repunte nese concepto de lingua inicial. Non sei se é que os coñezo ou son os que máis ou menos eu trato (velaí a alma que todos levamos de sociólogo de pacotilla), pero ese perfil axústase a esa enquisa. O profesor Bouza saberá indagar sobre estes datos que son os que explican esta cuestión.
Agora ben: todos eles lamentan inmenso que esa lingua inicial con que educaron voluntaria e militantemente aos seus fillos estea agora mesmo completamente desaparecida das súas vidas. Confían en que ese pouso reagrome máis tarde, pero polo de agora a súa visión é aínda máis desencantada. Foi inicial pero agora non é nada. Tamén confían que desas oportunidades que se lle brinda á lingua (por incentivos políticos) quiten algo, pero a confianza tende a cero.
Bo dia. Faime gracia cando falades do galego como lingua de oportunidade, baseandovos na proxección no eido luso. E non porque eu estea en contra, ollo, senon porque voltamos ao tema esencial. Durante cantos anos o galego tivo ao cidadan portugues como un inferior? De feito, ainda hoxe, cantos galegos o seguen a pensar? E claro, con este panorama, o resto, ven rodado. Se como sociedade miramos cara España (o que resulta obvio en tanto que pertencemos a dito estado), mais, e iste e o grave problema, damos as costas a Portugal, que oportunidade queremos prantexar?
Queremos erguer un edificio, mais non estamos a mirar polo terreo, Non sera por iso que a obra non avanza?
ti o dis Pablito, estase a prantexar para traballar, e após colleitar… non estamos a falar de adosados.
Malia todo velaí unha comparanza inmobiliaria: Non se avanza porque non nos dan o permiso de contrución… coma moito sanea-lo alpendre ó seu gosto.
Coincido moito có que manifesta “arume dos piñeiros”, é unha realidade que está presente tamén no meu entorno.
Non todos son clase media, nin con estudos universitarios, cando menos no meu entorno non é así, hai de todo.
Non coincido nas últimas liñas, só esta desencantado o que perdeu o Bipartito unha vez que non os votou pensando en castigalos, cando a realidade é que se castigaron a sí mesmos…xa era tarde para repoñer o erro.O Bipartito non tiña todo bon, pero era millor que o PP ¿non si?.
Es@s que alteraron a representación parlamentaria agora choromiquean por todalas bandas, e son os que sí serian motivo de Estudo Sociolóxico.Axudaron así ó despegue do PP, outra volta en Galiza e tamén ó PP de Rajoy.
Non foron militantes có País.
Apertas e Saúde a tod@s.
A desaparición da lingua galega das súas vidas non se produciu por mor de eleccións algunhas: os rapaces ao iren ao instituto ou mesmo á escola perderon esa lingua inicial no espacio dun trimestre. Iso é o que eles din. O lamento non ten que ver con bipartitos.
Eu quero insistir en que hai que estudar aos pais/nais, non aos fillos/as. Que un teña como lingua inicial o galego depende do entorno familiar, non de ningunha política no ano 1985-1991. E nise entorno familiar entran cohortes de pais e nais concienciados pola lingua nas aulas compostelanas cinco ou dez anos antes.
Momento realpolitik: convidovos a visitar Valença un dia de feira, non para mercar toallas, senon para escoitar falar aos galegos que vos rodean cos comerciantes lusos. E despois contadeslle aos escepticos o conto da oportunidade (bonito, pero iso, un conto).
Para que apuntar tan alto? Que tal se comezamos esixindo proporcionalidade: galego CELGA4 para conducir unha motobomba e CELGA0 para dar unha clase universitaria? CELGA4 para limpar o chan dos hospitais e castelán (do pobre) para falar no parlamento ou na TVG?
O PP vainos colar o decreto nuns poucos dias, e nos a discutir do sexo dos anxeles. Quedavos claro que se lles deron argumentos para sacudir co tema do galego, e que nos seguimos na teoria do punto fixo? Se a vosa proposta é seguir como estabamos, imos quedar co goberno que temos moitos moitos anos, e para enton falaremos unha lingua reliquia. Para entón, a culpa sera deses fascistas do PP, xa sabedes,eses que gobernan coa maioria do voto galego (inimigos do pobo, malditos)
o millor para levar unha motobomba pola Galiza é o “castejano fisno de Valladolí de toda la vida”…
Obrigado Arume.
Pode que para tí non tiveran relación as eleccións, para min sí.
Nunca o Galego foi un Idioma en sentido estricto, ou normalizado, ou como se lle queira chamar.
De sempre a Política foi reacia á potenciación do Noso Idioma, con Franco, na Transición, e logo cós diferentes tipos de Gobernos, Centrais e Autonómicos.
Tamén de sempre hai tipos como podo ser eu, que fumos ao longo da nosa vida máis ou menos consecuentes coa Nosa Fala.Si te refires a que hai Pais ou Nais que foron e non son, tampouco eu creo nas casualidades e por algo será, é problema noso traelos de volta.
Si estamos eiquí e pola “política” de golpe na nuca ao Galego por parte do PP.
A nosa loita hoxe non é só polo Idioma xa que este é algo máis.
Galego Idioma de Liberdade, así é, tampouco por casualidade xa que con él estamos a xogarnos a Dignidade como Pobo, a Dignidade Colectiva, tamén a Dignidade Individual.
A discusión sobre o Idioma ten sempre connotacións políticas e de actitudes de aqueles que nos representan.
Sobre o Idioma non debe haber paños quentes ante nos mesmos, ou somos ou non somos.
A Nosa Fala querena mandar ás cavernas por haber PP,(non Bipartito) e por Decreto, e como Galegos temos a obriga de defendelo.
Si chegan a aprobar o Decreto,(que é o que non queremos, ¿non sí?), o faran por maioría, e será por maioría Democrática, non será por imposición, ¿ou sí?.
Haise que deixar de debates estériles e poñer en Valor e Dignificar o Galego,
Tampouco é a sociedade tan castellanofalante como nos queren facer ver, é certo que de sempre hai bilingüismo, como tamén é certo que se deixa de falar.
Pois veña, imos polo 50%, que é o que temos que lograr como Idioma Noso.
Unha Aperta en Liberdade=Galego
Pablo, levo dende a infancia indo a ValenÇa, caal é o problema? Os fenómenos diferencialistas non son sorprendentes entre veciños
Para a motobomba non sei, mais para levar unha conselleria vese que funciona que nin dios… Para a TVG xa vale calquera cousa, o serbobosnio con geada por exemplo…
Fermín, penso que me entendiches mal. Ao que me refería era ao feito de que a maior parte dos galegos que van a Valença falalles en castelán. Incrible? Proba a escoitar. Non sei se é por prepotencia aos portugueses ou porque desgraciadamente non falamos galego nin para comunicarnos con eles.
Arume, co teu primeiro comentario atina de cheo. Esa cuestión xeracional é a que para min explica boa parte do repuntamento retardado (e pasaxeiro) do galego na xente máis nova. Volverei sobre iso.
[...] que translocían as primeiras interpretacións dos resultados do MSG/RAG-04 Bouza esgrime varios resultados da enquisa preelectoral que o CIS elaborou a comezos de ano. Estas enquisas presentan un [...]
Non, Pablo, os portugueses da bisbarra dalgún xeito teñen un pique histórico cos desta banda (O famoso “Entremés da pesca no Miño…), e unha das maneiras de amosalo es esa. Non todos. Hoxe xa case non é así pola raia da que eu case son.
Vale Fermín, se ti es de por ala abaixo, tereime que fiar do que me contas, ainda que nas miñas ultimas visitas a Valença, Monçao, etc, chamoume moito a atencion o feito de que case que todo dios que estaba ao meu caron comunicabase con eles en castelan, e o que mais me chocou foi que nalguns establecementos os portugueses esforzanse por comunicarse contigo en castelan!!! Por iso discutia o da lingua de oportunidade. Insisto en que na tua vindeira visita ao outro lado da Raia abras ben os oidos, xa veras como isto que che comento non son feitos illados.
Iso pasa de sempre, pablo, e o diferencvialismo. Un fenómeno mais.