Suscríbete por email!En relación co Plan Xeral de Normalización Lingüística, o seu valor como punto de referencia queda de vulto ao ter en conta que foi aprobado por unanimidade polo Parlamento de Galicia en 2004, gobernando o Partido Popular, e ratificado tamén por unanimidade en outubro de 2008, baixo un goberno de coalición PSdG-PSOE / BNG. Por tanto, foi aprobado en dúas ocasións por unanimidade, baixo gobernos de distinto signo político…..Os responsables políticos en xeral e o goberno galego en particular deben impulsar un discurso público en que o idioma galego deixe de formularse en termos de problema e pase a comprenderse en termos de recurso ou activo social… Á vista das consideracións devanditas, o Consello da Cultura Galega, en uso da facultade de asesoramento aos poderes públicos que a Lei da súa fundación lle atribúe, ACORDA, na súa sesión plenaria celebrada o día 17 de novembro de 2009, dirixirse ao Parlamento de Galicia, para propoñerlle que promova a constitución dunha Comisión Parlamentaria que, oídas as institucións, colectivos e expertos que considere oportuno convocar (e se así o require, co asesoramento do propio Consello da Cultura Galega), elabore unha proposta de desenvolvemento consensuado do Plan Xeral de Normalización Lingüística, proposta que debera elaborarse nos próximos meses e ter como horizonte de aplicación a presente lexislatura.
TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
Leo isto sobre o veto do PP de Castela-León de que os bercianos vexan a TVG: http://www.elpais.com/articulo/Galicia/PP/castellano/contradice/Feijoo/rechaza/TVG/llegue/Bierzo/traves/TDT/elpepuespgal/20091124elpgal_8/Tes
que ademais de contradicir do dito por Feijó09 amosa a cara, se había dúbidas, do PP verbo do noso idioma. Terán medo da imposición mediática do galego aos nenos bercianos?
Consenso, consenso. Co tema da lingua? Estades de coña, claro. E o motivo vai ser que eu ando nos anos do movemento, xa sabedes.
E claro, eu, sometido a unha ideoloxia caduca e asasina (ja ja) pregunto como podedes falar de defensa da lingua, e ainda por riba, consenso, cando hai xente que quere acceder á administración pública, esíxenlle o CELGA 4 (nivel bacharelato), cando no resto do estado non che fan un exame de lingua castelá de idéntico nivel para cubrir os mesmos postos. Isto que ven sendo, promoción do idioma? Gañar adeptos á causa? Optar polo consenso?
Pero nada, como eu son un fascista, pois iso, tendes razon, e cada vez sodes mais (o que paradoxicamente faime pensar nos resultados electorais, ja ja, e que o tema este non lle afectou, ja ja. Pois nada Fermín, cando queras explícasnolo)
Di o blogger que “cada día os grupos que fixeron súa a actitude xenofóbica hacia as linguas -¿incluiremos aquí o actual ppgá?- …se reafírman na súa actitude xenófoba e na súa ctividade…ª. Pois precisamente por eso non se lles debe padir favor, que entenderán como febleza; nin demandarlles benintencionado diálogo cuxa demanda non veña avalada pola presencia de convincente forza. Só con boas razóns -necesarias- non se gaña este pleito. Pídaseme proba do afirmado, que teño unha a man: o comentario precedente do tal Pablo; unha boa prea.
O anteriormente dito non nega que este conflicto fainos máis mal que ben e débese acabar coel tan pronto se poida. Refírese ó “como se acaba coel”.
Faime gracia coma os castellanistas-centralistan trocan os argumentos, eiqui e catalunya. Alí falan de cumplir as leis españolas e que as decisións da maioría non deben se tidas en conta.Eiqui de incumplilas e apelan a unha suposta maíoría popular. Non se avergoñan de rexeitar direitos constitucionais aos galegos, pero usan isa mesma constitución coma un ladrillo para impor suas teses cando lle convén.Non lles importa nen a coerencia, nen o razoamento. Senón a imposición, xa sexa mediaticamente ou legalmente.Máis que nunca galeguismo e sinónimo de liberdade e progreso.Por iso podemos ser maioría.
O sr Bouza expón as suas argumentacións con razoamentos rigorosos e científicos. Como definimos un partido que recolle un feroz nacionalismo centralista cunhas cantas gotas de “izquierda populista”?. Que promotores seu defenden a un a un ultraconservador coma leo strauss ou un liberal progresista coma stuart mill?. Ou declarense antifranquistas pero reciban o apoi de piomoístas?. Xa sei non son non fascistas nin nacionalistas. Como di a r.diez tan só som españois.
Se conqueriu votos ou non o 1-m,fiome dos argumentos do sr Bouza, que para iso os estuda e os argumenta. Tan só duas consideración. Que houbera sucedido se o psoe defendese nas últimas semanas o decreto? eu creio que arrasaría o psoe.
A campaña galefóbica orquestada dende madrí, ao menos conqueriu unha cousa. Eu pasei de ser federalista moderadamente galeguista a soberanista, e non só o único.Saudos
Que magoa ,que teña que haber alguen que non istea por o civilizado debate,refirome a Pablo.
Istos dias atrás referime a sensata proposta do Consello da Cultura::(debeu sair a palestra un pouco antes,de todas formas ben benvida sea,falta fae) chea de sentido común e desexo de boa comvivencia ,moi ben razoda a proposta en todo o momento.Neste Estado Español,todo istá en minimos,non e de recibo a actitude da resentida e malevola Rosa diaz ( a clonica de Esperanza Aguirre) i hai que felicitar (por non tirarlle un raio a cabeza) ao PP por o recurso de Inconstitucionalidad ao Estatuto Catalan .!Boa visión de Estado!!Habia que chamar a Fernado e a Isabel!…ya que se poñen asi istes cavericulas de nostalxicos de convenenza ,!que magoa,,que magoa.
Apertas agarimosas
Xa o dixo a RAG, o CdC e miles de galegos na rúa convocados por centos de organizacións de diferente índole, máis hai unha. ultramiinoritaria, soamente unha que se opón a todas e, casualmente, é esta a única para a que ten oído o Sr. Feijóo, os medios de comunicación madrileños e os partidos xenófobos do estado (que son máis de un) que, recoñezamos, actúan así porque iso lle da votos, ou sexa, que hai xente que lle vota por facer ese discurso. E claro, cando se trata de asegurar un asento, cuxo traballo non é matador e por riba está ben pagado, porque non? Si total é ao único que pode aspirar.
Noraboa, duarlivre, pola túa transubstanciación, pero fíxate: para resolvelos problemas das relacións entre as nacionalidades periféricas e o Estado Español do que actualmente forman parte, e admitindo que por vía represiva non acaban de se solucionaren, pois retornan, se precisa que estas nacionalidades QUEIRAN estar en España. ¿Non é esto o que a experiencia nos di?.
Agora, remitila solución á vontade dos nacionalismos e tanto como afirmar que esa vontade é -quere ser- potencialmente soberana. E esto choca frontalmente coa definición legal de España. cuxa soberanía defínese como residente no conxunto, non nas partes, do pobo español e de forma indivisa, como a integridade do territorio do Estado, cuxa defensa encoméndalle a Constitución ás FFAA, sen distinguir, que eu saiba, entre un enemigo exterior e outro interior.
Así, pois, para enfocar a solución ás cuestións nacionais do Estado Español fará falta que este Estado admita -constitucionalmente- un dereito que lle corresponde ás nacións: o de autodeterminación. O cal nos di que sen reforma constitucional que admita ese dereito todos cantos paseos se emprendan en dirección autodeterminista -consulta de Ibarreche, Estatut, Estatuto de nación para Galicia- han tropezar co muro antes de chegar a destino. É un muro alto.
Levo observando este asunto -o das nacionalidades españolas- desde o ano 68. Unha das conclusións a que teño chegado é que só podemos chegar a ter ese dereito por reforma do Estado -lenta- ou por colapso deste. Non miro o colapso deste lado do horizonte. Queda a reforma. E velaí que para avanzar nela creo débense reunir dúas condiccións: 1ª) póñanse de acordo os partidos nacionalista para actuar, ¡actuar!, conxuntamente nesta dirección (estou dicindo que a “Declaración de Barcelona” non chega a tanto); 2ª) cónvenzase á opinión pública española de que unha unión na diversidade sería máis útil, que gañaríamos todos (estou dicindo que o obxectivo daquela actuación dos partidos nacionalistas tería que sela unión, outra unión, pero unión, non a separación),
Pero, as capacidades das varias nacións son moi distintas, os niveis de conciencia das súas poboacións tamén o son. E as ideas elaboradas polos seus partidos dirixentes en tan distintas experiencias difiren bastante entre si. Entón, parece que non será posible unha actuación tan conxunta da Galeuscat, Non por completo, pero maiormente, os camiños son distintos.
Así que a gusto ou disgusto, nós a voar coas nosas ás. No noso caso, e tendo en conta a poboación que sustentaría a pretensión da nosa soberanía (as enquisas dan ¿un 25%?, non creo que tanto), parezme que queda bastante por traballar.
Vaia home, xa sabía eu que alguén había voltar co tema de que son eu o que mexa fora do testo. Ou sexa, que como os dereitos ameazados son os vosos, resulta que temos que tirar do primeiro lema do manual do bo nacionalista: somos unhas pobres victimas…
Claro, claro. Pois iso, que tendes razon, e o estades facendo moi ben, asi que, xa de paso, e como os do PP non poden, que quedaría feo, xa vos dou as grazas eu por eles, por ese traballo de consenso (ja ja ja) que estades a facer, na procura de novos adeptos.
Cada días somos mais!!!
Si, Pablo, cada día sodes máis…cafres.
[...] lengua, política y sociedad El Consello da Cultura Galega, autor de un reciente e importante comunicado pidiendo consenso en el tema de la lengua, organiza un Seminario sobre lingua, sociedade e [...]