El voto con botas

Just another WordPress weblog
RSSRSS Contacta Suscríbete por email!

Sobre este blog

  • El autor
  • La línea editorial

Secciones

  • A leer y a oir
  • A-Debate sociolingüístico
  • Actualidad política
  • B-BLOGS DEL GALLEGO EN LUCHA
  • Comunicación Política y voto
    • Campañas electorales
    • Cuestiones teóricas
    • Evolución de las Agendas
    • Evolución de los Encuadres
    • Evolución de otros indicadores
      • Calificación de líderes
      • La autoubicación
      • La estimación
      • La ubicación de partidos
      • Percepción económica y política
      • Polarización
      • Recuerdo de voto
      • Transferencia y fidelidad
    • Evolución del voto
  • OTROS ENLACES
  • Uncategorized

Archivo

  • Marzo 2013
  • Febrero 2013
  • Enero 2013
  • Diciembre 2012
  • Noviembre 2012
  • Octubre 2012
  • Septiembre 2012
  • Agosto 2012
  • Julio 2012
  • Junio 2012
  • Mayo 2012
  • Abril 2012
  • Marzo 2012
  • Febrero 2012
  • Enero 2012
  • Diciembre 2011
  • Noviembre 2011
  • Octubre 2011
  • Septiembre 2011
  • Agosto 2011
  • Julio 2011
  • Junio 2011
  • Mayo 2011
  • Abril 2011
  • Marzo 2011
  • Febrero 2011
  • Enero 2011
  • Diciembre 2010
  • Noviembre 2010
  • Octubre 2010
  • Septiembre 2010
  • Agosto 2010
  • Julio 2010
  • Junio 2010
  • Mayo 2010
  • Abril 2010
  • Marzo 2010
  • Febrero 2010
  • Enero 2010
  • Diciembre 2009
  • Noviembre 2009
  • Octubre 2009
  • Septiembre 2009
  • Agosto 2009
  • Julio 2009
  • Junio 2009
  • Mayo 2009
  • Abril 2009
  • Marzo 2009
  • Febrero 2009
  • Enero 2009
  • Diciembre 2008
  • Noviembre 2008

Blogroll

  • Blogroll

    • El Periscopio
  • 14 Nov 2009

    Emoción, humor y determinación

    Fue un acto no sólo lleno de significación cívica y de representatividad social: fue emocionante y divertido, como si el sentimiento del idioma hubiese generado en igual medida calor y distancia (Cándido Pazó fue un extraordinario presentador, showman o como quieran decirlo). Divertido y emocionante, sin otra seriedad que la `propia de un tema grave y en la medida estrictamente necesaria, el acto del 14 de Noviembre a favor de la lengua gallega trajo a sindicatos (UXT; CCOO) y organizaciones políticas (PSdG y BNG, con gentes presentes y reconocibles), alcaldes, rector de la USC, y otros representantes académicos, gentes diversas interesadas en estar presentes en esta presentación de un camino  interpartidario, plural y de progreso para trabajar en la plena recuperación del gallego. Gentes a las que no veía tras tantos años de distancia del día a día de mi tierra, gentes que han seguido trabajando por cosas positivas, como lo habían hecho siempre, gentes de mi generación que no han dejado de construir y estar presentes en los momentos más críticos de nuestro país- También ahora, con la lengua. Si Feijóo sigue por este camino, que me atrevo a calificar de disparatado, represivo y absurdo, va a encontrar frente a él a una mayoría social cada día más activa y con mayor determinación. Creo que las primeras e importantes escaramuzas de este proceso de negación del idioma gallego han tenido una consecuencia positiva: nos han vuelto a movilizar a todos. Seguimos. 

     

    Los Blogs que me acompañan

     El Gallego, Patrimonio de la Humanidad

    A leer y a oir

     TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:

    http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

    http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com

     http://prolinguagalega.org/manifesto

    Categorías

    • A-Debate sociolingüístico
    • Actualidad política
    • Comunicación Política y voto
    Compartir: delicious digg technorati yahoo meneame

    10 comentarios to “Emoción, humor y determinación”

    1. Lóstrego comenta: 14 Nov 2009 a las 17:26

      ADIANTE!

      Prezado sr. Bouza: poderia dizer nomes das xentes do BNG e sobre tudo do Psoe

      Grazas

    2. Xose cerdeira comenta: 15 Nov 2009 a las 08:33

      Unha lidicia saber que onte todo saiu ben e que a “onda” vaia calando para convertirse nun “tornado” ao que Feixoo,non lle poida facer frente.enhoraboa a toda palataforna da lingua e as persoas que estana “movendo” coma ti ,Fermin,tanto a través do Blog e dunha forma presencial.Sinto unha magoa grande non istar ali,pero como dixen o outro dia ando un pouco “pocho” esperemos remontar pronto.
      Tamén lin no Xornal.com o relacionado co envento de onte…pois e o Xornal que mais credibilidad me inspira…..http://www.xornal.com/artigo/2009/11/15/politica/defensa-plural-da-lingua-risco-uns-poucos-votos/2009111500262396496.html
      Apertas agarimosas…¿xa estás de volta na Capital do Estado?.

    3. Inacio comenta: 15 Nov 2009 a las 09:32

      Coa lingua é mellor non xogar, qué quererá dicir Lóstrego en canto á súa pregunta?.A defensa do galego é das persoas, sen importar a militancia, seica!.

    4. Fermín Bouza comenta: 15 Nov 2009 a las 10:40

      Segumos dando a matracaa co que nos parece xusto adiante

    5. amador comenta: 15 Nov 2009 a las 10:42

      Calvario, Calvario:
      Como pasa o tempo e seguimos presentes, grazas a todos polo fermoso acto de onte en Compostela, grazas, moitas grazas Marilar Alexandre, como sempre na frente unha estrela e no bico…., sigues xoven e loitadora, que “pouco” fai que barrimos Vigo para que entrase a Democracia limpa e con futuro.
      Os novos señoritos do PP non nos coñecen Fermin, de novo gañaremos nos por duro que sexa.

    6. xOsse dorrío comenta: 15 Nov 2009 a las 13:28

      Concordo. Os ataques ao galego espertaron a sociedade galegofalante e incluso aos castelanfalantes que, noutro tempo, falaran galego eles ou seus pais. Feijóo quixo, quere e quererá desposuirnos da nosa identidade como pobo liquidando o que máis pulo lle dá: a lingua. O que logrou foi que nos identifiquemos, máis que nunca, coa lingua, en partcular, e coa nosa cultura, en xeral. Dan ganas de darlle as grazas!

    7. antón comenta: 15 Nov 2009 a las 14:48

      Grazas!! noraboa!! adiante!!

    8. Carlos comenta: 16 Nov 2009 a las 04:23

      Espero que resulte certa a túa visión, Fermín: persoas que, máis alá dos partidos, queiran realizar unha transformación profunda e integradora desta sociedade. Estou convencido de que imos nesa vía, mais afondaría de boa gana nunha perspectiva máis revolucionaria. Creo que, amais de localizar un inimigo -que, ao final, pinta pouco-, impórtanos, sobre todo, coñecer as nosas achegas e colocar os materiais de xeito que encaixen, independentemente da súa procedencia.
      Para min, velaí o camiño para despedir o microfundismo.
      Unha aperta

    9. Xoán comenta: 16 Nov 2009 a las 10:27

      O Teatro Principal foi un espazo para a convivencia en democracia, úns ou outros, Espectadores-Participantes e Organizadores-Participantes, estivemos atentos durante un acto Sinxelo-Emotivo-Reivindicativo e respirando Galego, o galego amable de quen non quere esquencer a súa lingüa.
      Dende o principio até o remate todo tivo contido, dende a presentación magnífica de Candido Pazó até os disertantes, pasando pola actuación, magnifica actuación de Roi Casal e a súa Banda.
      Debera ser o xermolo dunha conciencia galeguista do século XXI, que impregnase o mapa Galego dunha cultura que se Resiste a desaparecer por obra de quen non respeta o Idioma do País que Preside.
      Soupo a pouco por edificante, máis foi un paso máis adiante, cara a paralización da que quería sair impune o maquiavélico presidente, capador de liberdades, señorito Feijóo.
      Parabéns á organización e a quenes interviron de varios sectores profesionais representativos de Galiza, que alumearon con luz propia, cós seus encendidos, apaixoados, reivindicativos e emotivos discursos.
      Apertas e saúde a tod@s.

    10. Fermín Bouza comenta: 16 Nov 2009 a las 11:52

      Niso andamos todos Xoán

    Deja tu comentario

Otros blogs en la trinchera

El voto con botas

Fermín Bouza

Nuevo “El voto con botas” en infoLibre

Nuevo El voto con botas en [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Nueva etapa

Durante los últimos meses he tenido abandonada esta Trinchera Digital. He estado trabajando con compañeros y amigos [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

El Cabanyal y el mundo al revés

El día que Rita Barberá envió a los operarios a derribar aquellas casas del Cabanyal alcanzó la cota más alta [...]

Blog publicado con Wordpress

© Todos los derechos reservados

Cabecera: Guillermo Varela - Diseño: Daniel Solana - Programación: Rodrigo Díez Villamuera