El voto con botas

Just another WordPress weblog
RSSRSS Contacta Suscríbete por email!

Sobre este blog

  • El autor
  • La línea editorial

Secciones

  • A leer y a oir
  • A-Debate sociolingüístico
  • Actualidad política
  • B-BLOGS DEL GALLEGO EN LUCHA
  • Comunicación Política y voto
    • Campañas electorales
    • Cuestiones teóricas
    • Evolución de las Agendas
    • Evolución de los Encuadres
    • Evolución de otros indicadores
      • Calificación de líderes
      • La autoubicación
      • La estimación
      • La ubicación de partidos
      • Percepción económica y política
      • Polarización
      • Recuerdo de voto
      • Transferencia y fidelidad
    • Evolución del voto
  • Uncategorized

Archivo

  • Septiembre 2010
  • Agosto 2010
  • Julio 2010
  • Junio 2010
  • Mayo 2010
  • Abril 2010
  • Marzo 2010
  • Febrero 2010
  • Enero 2010
  • Diciembre 2009
  • Noviembre 2009
  • Octubre 2009
  • Septiembre 2009
  • Agosto 2009
  • Julio 2009
  • Junio 2009
  • Mayo 2009
  • Abril 2009
  • Marzo 2009
  • Febrero 2009
  • Enero 2009
  • Diciembre 2008
  • Noviembre 2008

Blogroll

  • Blogroll

    • El Periscopio
  • 14 Nov 2009

    Emoción, humor y determinación

    Fue un acto no sólo lleno de significación cívica y de representatividad social: fue emocionante y divertido, como si el sentimiento del idioma hubiese generado en igual medida calor y distancia (Cándido Pazó fue un extraordinario presentador, showman o como quieran decirlo). Divertido y emocionante, sin otra seriedad que la `propia de un tema grave y en la medida estrictamente necesaria, el acto del 14 de Noviembre a favor de la lengua gallega trajo a sindicatos (UXT; CCOO) y organizaciones políticas (PSdG y BNG, con gentes presentes y reconocibles), alcaldes, rector de la USC, y otros representantes académicos, gentes diversas interesadas en estar presentes en esta presentación de un camino  interpartidario, plural y de progreso para trabajar en la plena recuperación del gallego. Gentes a las que no veía tras tantos años de distancia del día a día de mi tierra, gentes que han seguido trabajando por cosas positivas, como lo habían hecho siempre, gentes de mi generación que no han dejado de construir y estar presentes en los momentos más críticos de nuestro país- También ahora, con la lengua. Si Feijóo sigue por este camino, que me atrevo a calificar de disparatado, represivo y absurdo, va a encontrar frente a él a una mayoría social cada día más activa y con mayor determinación. Creo que las primeras e importantes escaramuzas de este proceso de negación del idioma gallego han tenido una consecuencia positiva: nos han vuelto a movilizar a todos. Seguimos. 

     

    Los Blogs que me acompañan

     El Gallego, Patrimonio de la Humanidad

    A leer y a oir

     TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:

    http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

    http://hegemoniasocialdogalego.blogspot.com

     http://prolinguagalega.org/manifesto

    Categorías

    • A-Debate sociolingüístico
    • Actualidad política
    • Comunicación Política y voto
    Compartir: delicious digg technorati yahoo meneame

    10 comentarios to “Emoción, humor y determinación”

    1. Lóstrego comenta: 14 Nov 2009 a las 17:26

      ADIANTE!

      Prezado sr. Bouza: poderia dizer nomes das xentes do BNG e sobre tudo do Psoe

      Grazas

    2. Xose cerdeira comenta: 15 Nov 2009 a las 08:33

      Unha lidicia saber que onte todo saiu ben e que a “onda” vaia calando para convertirse nun “tornado” ao que Feixoo,non lle poida facer frente.enhoraboa a toda palataforna da lingua e as persoas que estana “movendo” coma ti ,Fermin,tanto a través do Blog e dunha forma presencial.Sinto unha magoa grande non istar ali,pero como dixen o outro dia ando un pouco “pocho” esperemos remontar pronto.
      Tamén lin no Xornal.com o relacionado co envento de onte…pois e o Xornal que mais credibilidad me inspira…..http://www.xornal.com/artigo/2009/11/15/politica/defensa-plural-da-lingua-risco-uns-poucos-votos/2009111500262396496.html
      Apertas agarimosas…¿xa estás de volta na Capital do Estado?.

    3. Inacio comenta: 15 Nov 2009 a las 09:32

      Coa lingua é mellor non xogar, qué quererá dicir Lóstrego en canto á súa pregunta?.A defensa do galego é das persoas, sen importar a militancia, seica!.

    4. Fermín Bouza comenta: 15 Nov 2009 a las 10:40

      Segumos dando a matracaa co que nos parece xusto adiante

    5. amador comenta: 15 Nov 2009 a las 10:42

      Calvario, Calvario:
      Como pasa o tempo e seguimos presentes, grazas a todos polo fermoso acto de onte en Compostela, grazas, moitas grazas Marilar Alexandre, como sempre na frente unha estrela e no bico…., sigues xoven e loitadora, que “pouco” fai que barrimos Vigo para que entrase a Democracia limpa e con futuro.
      Os novos señoritos do PP non nos coñecen Fermin, de novo gañaremos nos por duro que sexa.

    6. xOsse dorrío comenta: 15 Nov 2009 a las 13:28

      Concordo. Os ataques ao galego espertaron a sociedade galegofalante e incluso aos castelanfalantes que, noutro tempo, falaran galego eles ou seus pais. Feijóo quixo, quere e quererá desposuirnos da nosa identidade como pobo liquidando o que máis pulo lle dá: a lingua. O que logrou foi que nos identifiquemos, máis que nunca, coa lingua, en partcular, e coa nosa cultura, en xeral. Dan ganas de darlle as grazas!

    7. antón comenta: 15 Nov 2009 a las 14:48

      Grazas!! noraboa!! adiante!!

    8. Carlos comenta: 16 Nov 2009 a las 04:23

      Espero que resulte certa a túa visión, Fermín: persoas que, máis alá dos partidos, queiran realizar unha transformación profunda e integradora desta sociedade. Estou convencido de que imos nesa vía, mais afondaría de boa gana nunha perspectiva máis revolucionaria. Creo que, amais de localizar un inimigo -que, ao final, pinta pouco-, impórtanos, sobre todo, coñecer as nosas achegas e colocar os materiais de xeito que encaixen, independentemente da súa procedencia.
      Para min, velaí o camiño para despedir o microfundismo.
      Unha aperta

    9. Xoán comenta: 16 Nov 2009 a las 10:27

      O Teatro Principal foi un espazo para a convivencia en democracia, úns ou outros, Espectadores-Participantes e Organizadores-Participantes, estivemos atentos durante un acto Sinxelo-Emotivo-Reivindicativo e respirando Galego, o galego amable de quen non quere esquencer a súa lingüa.
      Dende o principio até o remate todo tivo contido, dende a presentación magnífica de Candido Pazó até os disertantes, pasando pola actuación, magnifica actuación de Roi Casal e a súa Banda.
      Debera ser o xermolo dunha conciencia galeguista do século XXI, que impregnase o mapa Galego dunha cultura que se Resiste a desaparecer por obra de quen non respeta o Idioma do País que Preside.
      Soupo a pouco por edificante, máis foi un paso máis adiante, cara a paralización da que quería sair impune o maquiavélico presidente, capador de liberdades, señorito Feijóo.
      Parabéns á organización e a quenes interviron de varios sectores profesionais representativos de Galiza, que alumearon con luz propia, cós seus encendidos, apaixoados, reivindicativos e emotivos discursos.
      Apertas e saúde a tod@s.

    10. Fermín Bouza comenta: 16 Nov 2009 a las 11:52

      Niso andamos todos Xoán

    Deja tu comentario

Otros blogs en la trinchera

Ciudadano en el ágora

David Giménez Glück

Los derechos de los menores

Reconozcámoslo: no sabemos qué hacer con los adolescentes. Nos parecen gente extraña, incomprensible, con problemas [...]

Diario de una feminista

Violeta Tristán

ORACIÓN POR EL DERECHO AL ABORTO

Si hay que rezar, con tal de que nos dejen en paz y respeten nuestras vidas, que algo valdrán también [...]

El voto con botas

Fermín Bouza

Nuevo curso en Madrid y en Galicia

Metido ya en harina madrileña, y refrescado por una lluvia fina que cae sobre la capital del reino, con una [...]

La trinchera digital

Manuel Rico

Una promesa sepultada

El Gobierno ha decidido archivar la Ley de Libertad Religiosa, que en teoría iba a ser uno de los proyectos estrella [...]

La zona gris

Félix de Mencía

Contra la religión

¿Consultaríamos con un chamán qué deben aprender nuestros hijos en la escuela? ¿Convocaríamos a una peña del [...]

Marcos y molduras

Luis Arroyo

Datos no; relatos sí. Políticas no; valores sí

No es puramente un discurso sobre el Estado de la Unión, como se ha dicho, sino más bien cubrir la formalidad de [...]

Sin frases hechas

Ana Noguera

A puertas de las elecciones autonómicas y municipales

Hola amig@s: he tenido algunos problemas de conexión con la página, que ya han sido resueltos. Por eso, hace varias [...]

Taberna y otros lugares

Arturo Burton

Las tortas de Pedro Jota

“Si mi hija Cósima se viste así para una recepción, vamos, es que le doy una torta”. Palabra de Pedro [...]

O café na trincheira

Antón Baamonde

Con Arcimboldo ven o verán..

      De  momento,  esta  fiestra  pecha.   Grazas  a  todos  os  que  entraron  no  Café na  [...]

El sedàs

Ferran Casas

CiU precipita la seva estratègia i perd la basa del finançament

Artur Mas va fer dimarts una roda de premsa important que podria marcar un abans i un després en les conseqüències [...]

Itsasertzetik

Guillermo Malaina

Ajuria Enean “piper” asko euskara gabe

Albiste hau aurkitu dut Berria egunkarian. Beherago, erdaraz, Semanal adizkariak argitaraturiko erantzun zuzena. [...]

Blog publicado con Wordpress

© Todos los derechos reservados

Cabecera: Guillermo Varela - Diseño: Daniel Solana - Programación: Rodrigo Díez Villamuera