Fue un acto no sólo lleno de significación cívica y de representatividad social: fue emocionante y divertido, como si el sentimiento del idioma hubiese generado en igual medida calor y distancia (Cándido Pazó fue un extraordinario presentador, showman o como quieran decirlo). Divertido y emocionante, sin otra seriedad que la `propia de un tema grave y en la medida estrictamente necesaria, el acto del 14 de Noviembre a favor de la lengua gallega trajo a sindicatos (UXT; CCOO) y organizaciones políticas (PSdG y BNG, con gentes presentes y reconocibles), alcaldes, rector de la USC, y otros representantes académicos, gentes diversas interesadas en estar presentes en esta presentación de un camino interpartidario, plural y de progreso para trabajar en la plena recuperación del gallego. Gentes a las que no veía tras tantos años de distancia del día a día de mi tierra, gentes que han seguido trabajando por cosas positivas, como lo habían hecho siempre, gentes de mi generación que no han dejado de construir y estar presentes en los momentos más críticos de nuestro país- También ahora, con la lengua. Si Feijóo sigue por este camino, que me atrevo a calificar de disparatado, represivo y absurdo, va a encontrar frente a él a una mayoría social cada día más activa y con mayor determinación. Creo que las primeras e importantes escaramuzas de este proceso de negación del idioma gallego han tenido una consecuencia positiva: nos han vuelto a movilizar a todos. Seguimos.
El Gallego, Patrimonio de la Humanidad
TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm

Suscríbete por email!




ADIANTE!
Prezado sr. Bouza: poderia dizer nomes das xentes do BNG e sobre tudo do Psoe
Grazas
Unha lidicia saber que onte todo saiu ben e que a “onda” vaia calando para convertirse nun “tornado” ao que Feixoo,non lle poida facer frente.enhoraboa a toda palataforna da lingua e as persoas que estana “movendo” coma ti ,Fermin,tanto a través do Blog e dunha forma presencial.Sinto unha magoa grande non istar ali,pero como dixen o outro dia ando un pouco “pocho” esperemos remontar pronto.
Tamén lin no Xornal.com o relacionado co envento de onte…pois e o Xornal que mais credibilidad me inspira…..http://www.xornal.com/artigo/2009/11/15/politica/defensa-plural-da-lingua-risco-uns-poucos-votos/2009111500262396496.html
Apertas agarimosas…¿xa estás de volta na Capital do Estado?.
Coa lingua é mellor non xogar, qué quererá dicir Lóstrego en canto á súa pregunta?.A defensa do galego é das persoas, sen importar a militancia, seica!.
Segumos dando a matracaa co que nos parece xusto adiante
Calvario, Calvario:
Como pasa o tempo e seguimos presentes, grazas a todos polo fermoso acto de onte en Compostela, grazas, moitas grazas Marilar Alexandre, como sempre na frente unha estrela e no bico…., sigues xoven e loitadora, que “pouco” fai que barrimos Vigo para que entrase a Democracia limpa e con futuro.
Os novos señoritos do PP non nos coñecen Fermin, de novo gañaremos nos por duro que sexa.
Concordo. Os ataques ao galego espertaron a sociedade galegofalante e incluso aos castelanfalantes que, noutro tempo, falaran galego eles ou seus pais. Feijóo quixo, quere e quererá desposuirnos da nosa identidade como pobo liquidando o que máis pulo lle dá: a lingua. O que logrou foi que nos identifiquemos, máis que nunca, coa lingua, en partcular, e coa nosa cultura, en xeral. Dan ganas de darlle as grazas!
Grazas!! noraboa!! adiante!!
Espero que resulte certa a túa visión, Fermín: persoas que, máis alá dos partidos, queiran realizar unha transformación profunda e integradora desta sociedade. Estou convencido de que imos nesa vía, mais afondaría de boa gana nunha perspectiva máis revolucionaria. Creo que, amais de localizar un inimigo -que, ao final, pinta pouco-, impórtanos, sobre todo, coñecer as nosas achegas e colocar os materiais de xeito que encaixen, independentemente da súa procedencia.
Para min, velaí o camiño para despedir o microfundismo.
Unha aperta
O Teatro Principal foi un espazo para a convivencia en democracia, úns ou outros, Espectadores-Participantes e Organizadores-Participantes, estivemos atentos durante un acto Sinxelo-Emotivo-Reivindicativo e respirando Galego, o galego amable de quen non quere esquencer a súa lingüa.
Dende o principio até o remate todo tivo contido, dende a presentación magnífica de Candido Pazó até os disertantes, pasando pola actuación, magnifica actuación de Roi Casal e a súa Banda.
Debera ser o xermolo dunha conciencia galeguista do século XXI, que impregnase o mapa Galego dunha cultura que se Resiste a desaparecer por obra de quen non respeta o Idioma do País que Preside.
Soupo a pouco por edificante, máis foi un paso máis adiante, cara a paralización da que quería sair impune o maquiavélico presidente, capador de liberdades, señorito Feijóo.
Parabéns á organización e a quenes interviron de varios sectores profesionais representativos de Galiza, que alumearon con luz propia, cós seus encendidos, apaixoados, reivindicativos e emotivos discursos.
Apertas e saúde a tod@s.
Niso andamos todos Xoán