Suscríbete por email!A ciertos elementos ideológicos claramente sobrantes en el BNG, barrocos, arqueológicos y pintorescos, como un izquierdismo retórico innecesario y sin referente social alguno, se suman ahora, para hacer más difíciles las cosas, los residuos no menos ideológicos del PSdG, de cuando era un partido más ajeno de lo necesario a Galicia y a lo gallego. Así, el BNG y el PSdG muestran de vez en cuando sus carencias y su peor cara para recordarnos que somos humanos y mortales y que no hay nada hecho hacia el futuro: no será fácil que ambos partidos corrijan sus déficits y puedan llegar a sentarse y a poner en consonancia dos culturas que no son incompatibles, pero que ellos hacen incompatibles con demasiada frecuencia: el socialismo histórico y el nacionalismo progresista. Es normal que la derecha gallega intente meter cizaña entre el PSdG y el BNG, sobre todo cuando hay algún material sensible sobre la mesa política. Ahora, el alcalde de A Coruña, contra la Ley de Normalización Lingüística, ofrece la cabeza de “A Coruña” en bandeja de plata para reintroducir “La Coruña”, reanudando una cansina polémica resuelta en su día por el mismo PP con el apoyo de la oposición. No tiene sentido, e indica que el PSdG se pierde fácilmente en una materia que ni conoce ni le entusiasma. Pero es necesario que la conozca y le entusiasme, por el bien de Galicia, porque el PSdG es el partido más fuerte de la oposición a la derecha más antigallega que ha habido nunca en la Xunta de Galicia. Decir “La Coruña” es libre, pero el uso oficial no es libre: viene marcado por el artículo primero del apartado lingüístico del Estatuto: “La lengua propia de Galicia es el gallego”. Y eso es lo que la Ley de Normalización tuvo en cuenta: en gallego los topónimos, es lo mínimo a conceder a una lengua a la que se pretende respetar, defender y promocionar. Esto es obvio, pero no para el PSdG, que considera que “La Coruña” entra en el paquete bilingüe de cara al uso oficial. No es así, no puede ser así y no debe ser así. Al albur de todo esto, los cronistas de la derecha montan su película gore e intentan presentar a los defensores de nuestra lengua propia como unos radicales extremos, etc. He contado como el voto perdido el uno de marzo es de izquierda, he contado que la lengua no fue un factor de voto en las autonómicas, he contado, con fundamento empírico. una serie de cosas que tratan de favorecer una toma de decisiones racional en nuestros políticos, que tienden a hacer más caso a un columnista agresivo que a un científico social que conoce, por oficio, la materia de la que habla. Y lo vuelvo a repetir: cualquier avance está vinculado a la coherencia, y la derrota del uno de marzo fue pedagógica en ese sentido y afectó por igual a ambos partidos, PSdG y BNG, aunque el escaño perdido fuera el del BNG. De todas formas, si el criterio del PSdG sobre la lengua va a ser ese que anuncia la reintroducción de “La Coruña”, es bueno que se diga ahora con tiempo suficiente para rehacer posiciones y estrategias. Si eso se confirma me arriesgo a afirmar, desde ya, que las posibilidades de una futura victoria de una mayoría de progreso en Galicia son sencillamente nulas.
El Gallego, Patrimonio de la Humanidad
TAMBIÉN, EN DEFENSA DEL IDIOMA DE GALICIA:
http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm
Fermín, penso que o nome do topónimo da Coruña non é máis que un dos múltiples temas desta ” guerra cultural” que emprega a dereita española e a galega en particular. As mensaxes que se derivan son evidentes: ” nos quiren IMPONER hasta cómo llamar a nuestra ciudad”, ” son radicales que incluso no aceptan la cooficialidad del topónimo castellano” etc. Trátase da típica cuestión que divide e polariza, coa que a dereita se sinte cómoda xa que divide ao país e introduce unha cuña entre socialistas e nacionalistas. O que é sorprendente é a facilidade coa que a esquerda entra nestas trampas argumentais. E aínda é máis sorprendente que o PSdG non sexa capaz de manter unha postura clara e nítida sobre o tema do galego; outra vez aquí abandoa ao seu votante progresista que non odia ao galego, por intentar non perder a un suposto ” votante moderado” que ,probablemente, nin siquiera acabe votando ao PSdG. Por iste abandono do votante de base xa se perderon as pasadas eleccións. E non hai nada que perxudique máis a unha forza política que carecer de criterio e intentar contentar a todos.
A idea, que contínuamente intenta extender o PP, de que as eleccións se perderon pola cuestión da língua está a arraigar na mente dos dirixentes socialistas, e iste é un erro maísculo porque arruina calqueira opción de retornar ao poder. Iste é o último triundo do PP tras gañar as pasadas eleccións.
Nesas cousas o PSOE en xeral é un desastre, semella que non coñece ben a realidade e faai moitas babecadas innbecesarias (hainas necesarias)
¿Non ían participar na manifestación?¿Non era seu o decreto? Estes son parvos, caer na trampa do PP tan fácilmente.
Históricamente, ao PSdG foille mellor cando foi galeguista que cando non. Con Laxe, 28 deputados, mesmo Touriño, que recuperou o partido para o galeguismo, aínda que logo na campaña metera a pata e non se implicara co galego, consegui recolocar o partido como líder do goberno. Pero coa dirección de Paco Vázquez e afastado do galeguismo, o PSdG quedou humillado polo bloque. Se non coñecen a súa propia historia, é que son parvos
Concordo no básico e por isso não gostaria de que estes dous apontamentos soassem demasiado dissonantes. Assim:
Por quê atribuir ao PSdG a “cultura do socialismo histórico”? É que o BNG não se alicerça nessa própria cultura? O que era o PSG?! Quem dirigiu o PSG mais do que um Beiras que tempo atrás, precisamente, escreveu um magnífico texto intitulado “Os socialistas galegos somos nós” em alusão a pessoas ou agrupamentos que diziam apropriar-se da denominação “socialista”, como se esta fosse a marca outorgada por um Conselho Regulador?? Quem introduziu no PSdeG, além de gente como Ceferino Díaz ou incluso o ex-presidente González Laxe -ambos provenientes do próprio PSG- a ideologia galeguista, como o corpo estranho que ainda é hoje num partido onde os Galeguistas históricos sempre se viram como uma panda de aldeãs carentes duma cultura política “avançada”?!?!
Que não se engane ninguém, incluído você Sr. Bouza: NO PSdeG REINA, REINOU E REINARÁ SEMPRE O MAIS RÂNCIDO ESPAÑOLISMO ANTIDEMOCRÁTICO. O PiÑeirismo estava errado. Se na Galiza há uma tradição susceptível de receber o apelativo de “socialismo histórico” essa é unicamente a Galeguista desde os tempos de Bóveda e Castelao.
O demais são miragens ou desejos pessoais travestidos de análise científica.
Saúde
E conste que quem acima assina é um “coruñés de toda la vida”, desses dos que tanto gostam Paco Vázquez, José Luis Méndez Romeu e Javier Losada. O que passa é que este lhes saiu lusista e radical. Já podo imaginá-los dizendo: “Ya ven, hasta en las mejores familias”.
Atención ao pacto pola educación que están a negociar, porque un dos puntos vai ser o ensino en español en todo o estado, incluído as comunidades con lingua propia. A ver que fai o PSC, se presiona para ben ao Psoe
“he contado que la lengua no fue un factor de voto en las autonómicas”.
Discrepo. Concordo en que non foi un factor de voto determinante, e que, por suposto a distribución espacial da súa incidencia é moi desigual. Pero creo que non se pode discutir que o idioma está relacionado directa ou indirectamente co caldo de cultivo que a dereita soubo aproveitar na súa estratexia de acoso ao nacionalismo.
A enquisa postelectoral do CIS revela por exemplo que na cidade da Coruña (300 entrevistas) o galego é o primeiro problema da axenda pública tralos temas comúns habituais (desemprego, audis, políticos).Noutras partes do país, o problema é importado vía medios (La Voz) e transmitido desde as clases dirixentes e leídas ao resto da poboación. Resulta ser un problema mesmo para os electores nacionalistas, que lle esixen á súa forza política que se ocupe de cousas máis importantes.
Entendo e comparto a preocupación polo futuro do idioma (realmente en problemas, baixo ameaza real de desaparición social efectiva por vez primeira no último cuarto de século), e apoiarei todo canto manifesto, movemento, manifestación… estea na miña man para defendelo.
Pero non se pode obviar que é un acerto da dereita utilizar este argumento artificial e retorcido para destruír ao seu adversario. Se está dando os seus froitos é porque a indiferencia ante o uso e o futuro do idioma estaba latente, e non só nunha pequena parte da poboación senón na maioría social.
Non, non concordo señor ANGR, pero agora non teño tempo de pasealo pola esquerda histórica de Galicia, onde poderá ver galeguismo a gogó, non só no galeguismo normalizado. Pero é unha historia do pssado, O certo é que o PSdG de cando en vez sae de non sei que campa posfranquista e amósase dese xeito necio do que eu abafallo. Sempre lles digo o mesmo;:o socialismo da república non era así nese orde de cousas. E non era así, cando menos en Galicia e nalgúns deles, moi relevantes.
Calidonia, en absoluto., Tamén lle poñerei os números.Os puxen xa, pero ampliarei.A lingua non foi ningún problema, en todo caso era un problema interno do voto clásico do PP. Non, mira, estos son números frios: a abstención e de esquerdas, e foi esa abstencióin a que levou a derrota ao Bipartito.
Se cadra o que pasa é que para a maioría da xente do PP o galego non era un problema, pero si para un número determinado de votantes que coa súa participación, decantaron o resultado final para a dereita. Sen o tema do galego, ¿tería perdido o bipartito a Xunta mesmo coa perda de votos que tivo? Por exemplo, na segunda lexislatura do goberno catalán, os partidos do tripartito perderon bastantes votos, pero a oposición non foi quen de gañar os suficientes para desplazalos. ¿Tería ocurrido isto en Galicia se a polémica co galego non existira? ¿Perder votos o goberno, pero non gañalos a oposición, e polo tanto non perder a Xunta?
Por certo que o PP non chegou aos votos do 2001, ano en que quizáis xa podería ter gañado a esquerda con maior participación.
Poida que para os votantes nacionalistas, agora si que vexan o tema do galego con maior preocupación, maior que antes do 1 de marzo.
Hai algo importante no que di Calidonia, a oposición política e social non pode centralo todo no idioma, sendo éste importantísimo e simbólico, pero deberían montarse ciscos importantes coa protección da costa, da sanidade, educación, etc. Tamén plataformas e manifestacións. A loita das escolas de idiomas é un exemplo
Teimo: o idioma non foi decisivo nin de lonxe.
Claro que a abstención foi de esquerdas. Pero o voto que marchou do BNG ao PSdeG non. E tamén foi significativo, nomeadamente nas cidades e especialmente onde La Voz ten máis audiencia e capacidade de crear opinión.
O postelectoral do CIS revela transferencias enormes do BNG para o PSdeG, que chegan ao 50% do antigo voto nacionalista. Aí non houbo abstención, houbo desafección do electorado cara ao BNG, e un dos factores de alonxamento é o da lingua. Probablemente non tanto per se, senón como un dos elementos despectivos da caracterízación prexuizosa do nacionalismo.
Intúo que desde entón, co que choveu estes meses arredor desa cuestión, e coa retroalimentación que producen os medios dun lado e os extremos que se tocan por outro (refírome á decisión da cúpula do BNG de facer do idioma a única batalla social para o principio deste curso político), a actitude social de rexeitamento xa non sexa tan latente e si máis activa e estendida xa até redutos que nada teñen a ver coa dereita herdeira do franquismo (de aí as declaracións de Javier Losada e Pachi Vázquez sobre o topónimo coruñés).
Espero polos datos. Gustaría de contrastalos cos meus.
Sr. Bouza, como sabe a análise marxista das ideologias não tem a ver com os motivos polos quais emergem umas determinadas ideias, mas com os motivos polos quais estas acadam notável alcance. Assim, eu pergunto-me: por quê o discurso dominante no PSdeG é o que é? Por quê Paco Vázquez, que foi o meu alcalde durante mais de 20 anos diz o que diz e disse o que disse? Por quê sai agora Pachi Vázquez com estas?
Amiúde dou-lhe voltas a estas questões e na resposta só podo ver espanholismo, do duro. Desejaria estar equivocado. Desejaria muito um PSdeG verdadeiramente galeguista, ao estilo do PSC, mas não o vejo. E se não o vejo só pode ser por dous motivos:
1/ Não existe.
2/ O Galeguismo no PSdeG está silenciado por quem verdadeiramente dominam a estrutura do partido.
Gostaria-me pensar, se o que acontece é o segundo suposto, que pode haver uma “revolta” interna no PSdeG, na que o Galeguismo emerja e marque a lume o cerne do partido. O problema é que levo tantos anos aguardando por isso, que já perdi a esperança, e isso decanta-me por observar o primeiro motivo devandito como possível. É dizer, o Galeguismo no PSdeG ou não existe, ou está drogado, ou é MUITO covarde.
Ficaria realmente muito agradecido se alguém fosse capaz de fazer-me ver que estou num erro.
Saúde
Non, hai certo despiste e malos costumes, a sua analise e excesiva
Calidonia, o paso do BNGF ao PSdG non é do que estamos falando. Teimo: a abstención, que e onde o bipartito perdeu, era de esquerda, aquí están os datos, no blogue. O da Voz e a abstención pide un estadísstico adecuado poara amosalo.
En primeir luar quero deixar claro a miña decepción nas comparecencias de Pachi Vazquez ante os medios de comunicación.No que vai de semán as duas quendas que o vin na televisión ,para min e patetica a forma de expresarse,cando fala en galego, e millor que non o faga,,pero o que mais me chama a atención e que está falando galego(mal) e de repente pasase ao castelán(ahi ,andarán os videso para confirmarlo)…¿donde está o Psoe con respecto a lingua?¿pasaselle pola cabeza a opción de ser algún dia un partido con identificación propia como o PSC)
Escribes no Post o siguente:((” una serie de cosas que tratan de favorecer una toma de decisiones racional en nuestros políticos, que tienden a hacer más caso a un columnista agresivo que a un científico social que conoce, por oficio, la materia de la que habla.”))
Para min ,aos politicos todo o relacionado coa verdadeira cultura,todo o realcionado coa tematica cientifica -social(que é na que se tiñan que apoiar) soalles a musica celestial,moitos deles votan un “tufo” a mediocridad,ignorancia que da pena…..mentras isto ocurra ,pasaranos casos como están a pasare co tema da lingua,.existe moito españoliata no PSOE,e cando hai persoiros convencidos do galego como Ceferino Diaz entre outros, afastaselles muy sutilmente.
Con respecto a lingua ,visto todo isto(o toponimo de Galiza,neste intre) ,cada quenda son mais pesimista.
Apertas agarimosas
Xose, eu concordo totalmente com o que comenta.
Saúde
SI, PSdG ten que dar nun paso adiante, os tempos están cambiando que dicias Dylan
Quixen dicir o toponimo (A Coruña)……..
ANGR….Saude
Apertas agarimosas
¿Será tan sorprendente? que o PSOE tropece nestas ¿trampas? e que non sexa capaz de manter unha postura crara e nítida nestes asuntos.
No PSdG-PSOE hai varias almas. Eso dase en todos, pero hai que ver como se da en cada un.
Din, e tal vez quixeran, ser un partido de integración, máis son un de agregación que até agora non conseguíu integralos agregados nunha síntese capaz de preocuparse polo acontecer social galego e lideralo. Meritorios intentos parece que si houbo, que foron desmontados desde dentro do propio PSOE. Faltoulles tempo para desmontalo último, o de Touriño.
Unha das almas que no PSdG habitan é a sipaia -numerosa e internamente potente. Españolista na medida en que é servidora do seu amo. A súa característica determinante non é ser españolista, senón ser servil. Son españolistas pq son serviles. Eso non é de extrañar; hai moito de servil na nosa base social -¿é que non se coñece o país?- construido durante centos de anos até meternolo no sangue. Hai máis nos partidos grandes pq os serviles non traballan gratis, e os pequenos pouco poden dar. Cousas da nosa psique colectiva, formada nunha historia aínda non escrita polo desagradable que é.
Entendo que un PSdG sipaio traballe para o amo PSOE. O que me confunde é que traballe para o PP.
Pq entrarlle como uns parrulos á estéril polémica sobre da “L” , aceptando (Pachi Vázquez) a posibilidade “bilingüe”, é aborrecer do seu aliado e rendirse ante o inimigo. ¿Acaso fano para evitar perda de votos na Coruña?. ¿Cómo poden evitalo proclamando vencedor ó inimigo nesta ou outra batallita?. Será ó reves, ¿ignórano eles?. ¿Querrerían pasar a depender do PP en veces do BNG?. ¿Pq?. Igualmente antes, na aceptación por Pachi Vázquez da proposta Feijoeira de que goberne a lista máis votada. Pero, ¿cál é a lista máis votada?.
¡É unha verdade de experiencia!: de cando en vez ó PSdG entralle a toleira e dando cabezadas ponse a equivocarse: para que a competencia gañe, ¿conscentemente?, parezme que si.
Pero a alma sipaia a soldada do PSOE non me explica a outra que traballa polo PP. ¿Será realmente outra ou é a mesma?. A pregunta importa.
Se é outra alma sipaia agregada ó PSdG, poderíase pensar na súa derrota. Se é a mesma alma sipaia que normalmente traballa para o PSOE, esa derrota é imposible. Pois dominan ese partido e traballan para un ou para outro segundo os seus propios (¿cáles son?) intereses.
E esto sucede cando Galicia, sociolóxicamente considerada, deixa de ser de dereitas e a alternancia parlamentaria parece visible (tanto, que se quer marcar como “obxectivo 2013″). Precisamente agora. ¡ai, ai!
ANGR:
¿Así que Vde. fíxose lusista por levarlle a contraria a Paco Vázquez, Méndez Romeu e Losada?.
Buenos días.
Me parece increíble que a estas alturas se cuestione el topónimo de A Coruña y cualesquiera otros que estén fundada y razonablemente consolidados. Da la impresión de que los gallegos, efectivamente, subimos y bajamos, y seguimos dando vueltas en la misma noria. Lo importante y definitivo es que A Coruña siga siendo la ciudad tan maravillosa que es, de eso deben preocuparse sus regidores, ese es su cometido, no chorradas. Lo otro sería como pretender que Maria Pilar, después de la odisea en el Registro Civil para cambiar de nombre y llamarse simplemente María, para al fín, librarse de sus frustraciones y complejos más profundos, volviera otra vez por nostalgia a remover ingentes papeles para llamarse de nuevo Mari Pili. POR FAVOR¡, SEAMOS SERIOS LOS GALLEGOS DENTRO Y FUERA DE GALICIA. NOS VEN. Si A CORUÑA está asentada como tal en todos los mapas y etiquetas de ZARA expandidos por todo el mundo, no le hagan la putada a los tipógrafos y forasteros con un nuevo cambio.
Saludos y gracias por su publicación.
Acabo de escoitar a Pachi Vázquez na radio. Di que foi mal interpretado: que bikingüismo si, pq segundo o Estatuto hai dúas linguas oficiais e pódese usar calquera delas, pero que el respecta a LNL que impón a oficialidade dos topónimos galegos. Unha oportuna caida do guindo (¿non sabía el que a LNL di eso). Suspendo a imputa que expresei máis arriba, de que neste asunto o PSOE estaba traballando para o PP. Suspéndoa nada máiis, ainda non a retiro ata saber o posicionamento de Pachi e PSdG con respecto á modificación da LNL, que é un dos dous obxectivos do PP (o outro sería meter cuña entre PSdG e BNG na Coruña e, por extensión, no resto).
Xosé Gundín:
Sim, claro! Está ré-demonstrado cientificamente que o do lusismo é uma moda passageira de rebeldia radikal-juvenil. Também gosto de escutar música punk anti-sistema e de fazer “botellón” em María Pita; o álcool proporciona-me a valentia necessária para lutar pola causa reintegracionista vomitando em sipaios caixeiros automáticos e mijando nas portas do Concelho. Também é certo que não tenho muitas luzes e que o diálogo não é o meu, por isso acostumo cuspir no rosto das pessoas que dizem “La Coruña” ou “Galicia”. Malditos sipaios!
Mas não desespere. Quando cumpra trinta anos e me ponha a trabalhar entrarei por fim em razão e abandonarei estes arroutos de inconsciência juvenil.
Por enquanto não chega esse feliz momento vou pôr este vídeo a máximo volume, para que aprendam os fascistas dos meus vizinhos:
http://www.youtube.com/watch?v=-KrS-XP678Y
José García Cortiñas:
O retorno da batallita da “L” non é unha chorrada; non é tan inocente.
L ou non L impórtalles ben pouco (¿a quén lle importa?); e as molestias que produciran, tampouco.
O que está en xogo son dúas cousas: 1) táctica, meter cuña entre os membros coaligados no goberno de Concello coruñes, PSdG e BNG. Gostarían de rompelo. 2) Máis importante. Queren cambiala Lei de Normalización Lingüistica (LNL). Para metela L terían que cambiar esa Lei (art. 10.- “Os topónimos de Galicia terán como única forma oficial a galega”), pero non é ese cambio o que lles preocupa (con estes hai que pensar sempre nas segundas intencións). O que lles trae a mal traer son os arts. 12 a 17 desa Lei: “Do uso do galego no ensino”, pois mentras estes artigos sigan en pe non lles será nada fácil impoñelo “bilingüismo” e a “liberdade” nas escolas. E ben, se empezan pola chorrada do art. 10, ¿non poderían seguir polo 12, 13, etc?. Aí está o asunto.
ANGR:
Vaia, vaia. Non se pode bromear….
Xosé Gundín:
Agradezco su atención, y comparto que no sería una chorrada introducir nuevamente la L en A Coruña. Fácil sería intuir el cúmulo de negatividad y despropósitos que tal medida podría acarrear, como mínimo la crispación dentro de Galicia y la incomprensión fuera. Pero sí creo que es una chorrada, triste chorrada por cierto, que nuestros mandatarios se planteen ahora tan rancio dilema, que yo creía felizmente superado, habiendo tanto por hacer en Galicia: hundimiento del rural: nuestra seña de identidad más profunda, emigración ancestral, que sigue siendo nuestro mayor dolor (muchos seguimos fuera, muchos se irán), pero algunos, entre ellos esos políticos, parecen más preocupados por la L de A Coruña.
Saludos.
A mellor solución sería quitarlle o artigo, así todos contentos. Mais desenvolvemento e menos parvadas.
[...] enésima vez que son os electores que eles mesmos desideoloxizaron coa súa nula praxe ideolóxica. Javier Losada porque así se sente capaz, por unha vez na súa vida, de ser Vazquez en vez de Vázquez (vazquismo [...]