Suscríbete por email!La llamada que hoy hace en su artículo Xosé Luis Barreiro (Las gallinas azules y los delfines colorados) es particularmente necesaria: el Consello de Cultura Galega y la Real Academia Galega deben tener un papel mucho más activo en la defensa de nuestra lengua, y ser las auténticas protagonistas de la resistencia a los continuos intentos (y logros) de la represión (hay que decirlo ya así, con la autoridad moral, espero, que nos ha dado a muchos la resistencia activa a la misma represión franquista en todos los órdenes) de nuestra lengua por parte de un ejecutivo que gobierna en exclusiva para un tercio de la población, aproximadamente. Un tercio de la población (y creciendo, por la presión constante) que ha decidido desgalleguizarse por razones complejas y claras al mismo tiempo: han identíficado, erróneamente, la modernidad con el idioma de Castilla. En esa identificación han tenido igual peso la ignorancia y el imperialismo cultural sin tasa que se ha ejercido sobre nuestras cosas básicas. A ese tercio hay que dirigirse crecientemente y a ese tercio hay que convencer racionalmente. Pero si esto no es posible, es preciso seguir en la defensa de nuestra lengua. La situación actual es preagónica, y todo indica que la lenta muerte está siendo vendida como “un accidente” de la historia. Y lo vamos a tener que tragar en esos términos. No: la muerte de nuestra lengua es un hecho inducido, trabajado, que cuenta con la colaboración activa de gentes e instituciones.
-
20 Ago 2009Compartir:
13 comentarios to “El gallego?: que parezca un accidente”
Deja tu comentario
Dacordo ,Fermin,O Consello da Cultura Galega e da Real Academia Galega son unhas institucións que están ahi para ademais de difundir o Galego ,explicalo,traballalo,tamén hai que defendelo das agresións a que están sometidos “por istes atrevidos da Xunta”;si non saen iles en primeir luar defendendose das agresións….¿que se lle pode pedir aos demáis?……e patetico e penoso observare a pouca entidad de istas institucións. son como titres baixo o Goberno de turno,cando tiñan que ser dunha forma real e viridicas Institución independentes.
Bo artigo o de Xose Luis Barreiro……..!oxalá tiveramos xente do campa da direita coma il!.
Apertas agarimosas
O da galiña azul é como unha coña. Ningén debe burlarse nin parecer que se burla de nos. Feijóo recorta o presuposto do Consello, leo na prensa.
Si,´dende logo !que atrevemento !E ademais parece que cando visitou algunhas desas Institucións dixo cousas que causaron unha sorpresa desagaradble,atrevendose a dicir cousas que debian causarlle rubor …!A ignorancia e moi atrevida!
Apertas agarimosas
Pois eu já há tempo que perdi a fe nessas duas instituições (não por nada pessoal, mas polas suas contínuas práticas EM CONTRA do galego).
Creio que o único salva-vidas seguro que nos fica às/aos galego-falantes é a lusofonia. Do seu aproveitamento depende em boa medida o futuro da nossa língua.
Saúde
Exacto, Xosé. Uma das perlas que sairam da boca do Feijóo foi um chamamento aos/às escritores/as galeg@s para que se “modernizaran” (modernizar= deixar de escrever galego para escrever espaÑol).
As declarações mereceram a resposta de Méndez Ferrín na sua coluna no Faro de Vigo, num muito recomendável artigo.
Un Goberno que nega a Lingüa do seu País, do que dí defender os seus intereses………………..?
Ninguén que teña o máis mínimo de cordura pode defender unha forma de facer País que queira tumbar o Idioma de seu.Lémbrome de unha frase de un membro do PP que viña a decir algo como: “Ninguén que ame a Galiza pode estar en contra do seu Idioma”; esta debería ser a postura oficial, e polo que se ve o Goberno de Galiza non ten querencias, nin tan siquera polo Idioma.Da “galiña azul”……..que decir.
En canto a Xosé Luis Barreiro, independentemente do artigo, tampouco se debe esquecer que foi no seu momento membro do goberno do PP,,,,e o ecrito está en Castelán?.En todo caso está ben a súa opinión.
RAG e CCG levei un desengano coas dúas, e sobre todo a RAG.
Saúde e Saúdos a tod@s.
Non deixar de loiutar nunca, esa é a clave
[...] Publicado no blog El voto con botas [...]
Por que utilizan un nome dun conto, e dese conto en particular, para
nomear -digamos para borrar a pegada da galescola- a rede de escolas
infantís?
Pola política de cala-bobos que practica o PPdeG, polo mesmo que nomearon
a un ex-asesor socialista para dirixir Política Lingüística, para deixar noqueado
ao PSdeG, e provocar o silenzo como contestación pq quen se presta ao
xogo (familia Casares) é da casa.
“Esta Galiña Azul pon ovos de cores e, no canto de facer Kiririki fai Corococó”. Deste xeito, Roberto Rodríguez, o actual xerente do Consorcio de Igualdade e Benestar deu a coñecer a nova imaxe corporativa da rede de escolas infantís….
(publicado en http://www.xornal.com/artigo/2009/08/19/politica/xunta-cambia-galescolas-pola-galina-azul-revelar-custe-total/2009081822581645312.html)
Este párrafo é para mín o máis importante, porque nel está a esencia do que queren:
Unha galiña azul “de fantasía, afastada da realidade” que no canto de “falar como a xente” -fala como “los señoritos”.
E mentres, a familia Casares acepta -por omisión, claro- que as galescolas estaban politizadas
e que os nenos sairían coa papeleta do BNG. Ademáis de quedar de “güais” por ceder non sei qué, cando o funcionario de turno podería bautizar o proxecto con calquer nome que representase “cero €” e que non tivese ningún problema de permisos, dereitos, etc. E todo esto
no hipotético caso, que non é, de que o nome de Galescola escondese reminiscencias nacionalistas e que quen vise cartel ou pronunciara palabra, engulira unha dose ideolóxica
que o levase ao monte. Ou que os picariños nesa ordenación británica de frases (trilingüísmo harmónico e contrapuntístico) interpretasen que a Escola era dos Gal.
Claro que a Fundación Carlos Casares entrou “no olimpo” das subvencións, veremos os vindeiros
anos como aumentan as axudas directas ou indirectas?
RAG e CCG, como auténticos dependentes do poder establecido, poderán berrar pero non darán guerra, botarán balóns fóra.
PSdG e BNG; urxe respostas contundentes ante manifestacións calumniosas, espero que aprenderan da campaña e non deixen unha soa mentira sen resposta.
saúdos en tempos de cólera.
… o CCG: que silencio máis mal pagado.
… a RAG: agardemos que as novas e os novos se fagan co temón do que se creou como nobre institución.
Creo que é precisa unha certa redignificación deste país
Concordo co da redignificación, co contido do teu post e coa necesidade de non deixar un so insulto, unha soa afrenta sen contestación. En todas as ordes da administración autonómica estamos xa no tempo do blockout da información para poderen traballar a gusto. Un exemplo: como as audiencias na TVG lles van de capa caída e comeza unha deserción en masa do público gañado durante a xestión do bipartito, toman unha medida de profundo calado democrático coma é a supresión do acceso ao programa de audiencias que permitía a directores de programas e xornalistas en xeral coñecer a evolución dos seus traballos a nivel de público. A desculpa é que se estaba facendo das audiencias un uso espúreo. Tócalle o carallo. Viva a liberdade!. Teñen unha cosigna clara: LEY Y ORDEN. Fronte a iso: DIGNIDADE E LOITA.
[...] http://votoconbotas.trincheradigital.com/?p=4299 [...]