No hace mucho, los gallegos hemos votado a los que nos mandan, que poco a poco van convirtiéndose en nuestros verdugos de forma aún más potente que en el resto del reino. Que todo decaiga en la enseñanza salvo la subvención a Religión y FP-privada, mientras trata de colocarse un mensaje contrario a todo ello, es un acto de irresponsabilidad política que, en una sociedad ideal, como le gusta proponer como referencia a los filósofos normativos al estilo de Habermas, sería castigada de alguna forma. Yo no renuncio a esto último, y espero algún día poder juzgar a los que han semidestruido mi tierra. Tarde o temprano ocurrirá, por gentes interpuestas, aunque yo no viva y ellos tampoco. En efigie o en ausencia. Juzgar: valorar, maldecir si es preciso. La Religión no puede vivir de la obligación, de la imposición, del abuso de dudosísimas mayorías, como en los países islámicos fundamentalistas. Es algo íntimo, personal, privado, un mundo de sentimientos, sensaciones, deseos y esperanzas. No tiene nada que ver con el estado ni con la enseñanza. No se puede obligar a los niños a injertar en su mente sabe dios qué sentimientos (conociendo a sus mentores lejanos pónganse en lo peor) para que obtengan ventajas sociales, económicas y de grupo en una sociedad moderna y plural. De eso se trata, esencialmente. Lejos queda la religión como algo íntimo y reflexivo, privado y denso. Pero aquí queda la cáscara del poder social, la presión sobre los demás y las ventajas añadidas a esa condición. La Xunta esta en esa línea de combate regresivo, y nuestra lengua no tiene apenas cuidados ni subvenciones. Después vendrán los hipócritas a decir lo que se oprime a la lengua del estado-nación que nos ha tocado. Una cierta mayoría de gente sencilla y lejana a la reflexión política nos ha traído a esta autodestrucción, y unos pocos se han aprovechado de ellos durante siglos. Un día, más pronto que tarde, darán cuenta de todo ello ante su pueblo y ante la historia. Y si realmente son creyentes, también lo harán más allá de la propia historia.
-
26 Ene 2013
Correos en RollingStone
5 comentarios to “Algún día, Galicia”
Deja tu comentario

Suscríbete por email!




Ola a todos e todas. Para min o peor é o pasotismo da xente ante un goberno nefasto cos números na man. Feijóo o bentratado polos medios, está conseguindo o seu obxectivo: que o país non exista como tal. Un exemplo, desde hai días o de Cataluña é tema monográfico nas tertulias da Radio Galega. Galicia non existe, apenas falan do que pasa aquí. Con Fraga polo menos usaban os medios para facer propaganda, pero estes nin iso: para eles Galicia non existe.
http://www.huffingtonpost.es/2013/01/25/mariano-rajoy-estamos-con_n_2551006.html
En fin…
GALIZA O DESPIERTA O LA ANULAN
Saúdos Paco
Claro que non existe, tacharona hai tempo. Saudos
http://www.europapress.es/galicia/noticia-miles-personas-manifiestan-santiago-defensa-gallego-contra-politica-linguistica-pp-20130127151208.html
http://www.elperiodico.com/es/noticias/ignacio-escolar/dueno-escuela-2303475