Suscríbete por email!En las bocas de metro chavales muy jóvenes reparten panfletos proabstención (aparentemente centrada en PP y PSOE, a modo de cebo obvio, que es lo que algunos facciosos, que se identifican como votantes de IU en los mensajes de los lectores en los diarios, llaman el PPSOE), como si trabajaran para algo o alguien. En los blogs se acumulan mensajes de esa clase, con la clásica retórica antipolítica del fascismo (también en los panfletos del Metro), y se reproducen los mismos síntomas del ascenso de aquellos movimientos que acabaron con la libertad y la paz en nombre de la misma antipolítica, borrando del mapa a todos o a algunos partidos. Los mismos chicos de la película Cabaret, con los mismos ojos inocentes y la misma estupidez en el cerebro, dirigidos probablemente por otros que tal bailan, reproducen con realismo, en Madrid, aquel escenario. Es bueno que avisen.
-
15 Nov 2011
Espíritu y carne.Friedrich frente a Delacroix
Compartir:
21 comentarios to “Los chicos de Cabaret”
Deja tu comentario
No es lo mismo PP y PSOE, eso está bastante claro, y muchos sabemos lo complicada que es la izquierda, la cantidad de tendencias ideológicas que incluye, el difícil entendimiento entre tanto iluminismo altermundista, tanto dogma y tanto gurú inflamado de utopías. Pero también sabemos que un paseo por el infierno puede quemar muchas aristas. ¿Nos sorprendería una especie de Frente Popular dentro de unos años, o esa ingenuidad va a durar ad aeternum?
El problema es menos teórico y más grave,en mi criterio. Se reproducen las condiciones del ascenso de los fascismos en una crisis económica brutal. La socialdemocracia se parece mucho a la de la época, pero a su izquierda ya no hay otra cosa que populismo y divisionismo, nada que ver con aquello. Al fondo, una derecha tremenda que comienza a trabajar en cuestiones que uno comienza a suponer.
Estes proabstencionistas que aparecen maioritariamente nos comentarios de artigos da prensa de izquierdas como os antifeministas nos artigos que traten calquera tema relacionado coa a igualdade son movimientos que, se non son de xente asociada, se existe algún tipo de organización, e ademais traballan moito. Non hai que perdelos de vista nin a uns nin aos outros (sempre que non sexan os mesmos) porque creo que son preocupantes e teñen un obxectivos moi claros. Atacan aos principios esenciais da nosa democracia, que no será perfecta, pero a mellor que tivemos.
Saúdos
Que cousas?! E non será máis ben que a xente está farta de que os mercados decidan as súas vidas e a dos seus fillos. Eu, que debo ser unha iluminada altermundista teño moi claro que existen solucións: decrecemento, relocalización, desglobalización. Cales son as desa esquerda socialdemócrata que vostedes tanto defenden? Así, é coma pretenden convencer aos indecisos?
Miren, hai que falar claro xa e admitir que a socialdemocracia abrazou durante anos o neoliberalismo. Hai que dicir que eses técnicos cos que tanto se lles enchen a boca a tertulianos, comentaristas e resto de membros da opinión publicada son os mesmos que non souberon prever a crise. Se de verdade existe aínda unha esquerda socialdemócrata que alce a súa voz para evitar que se flexibilice o mercado e que se privatice a educación e a sanidade. E sobre todo, baixemos a terra e afrontemos o que se nos vén enriba:
http://www.publico.es/dinero/407011/la-presion-sobre-la-deuda-europea-se-dispara
Non somos números de estadísticas, non somos recursos humanos, somos cidadáns.
http://politica.elpais.com/politica/2011/11/15/actualidad/1321360038_237140.html
Por certo, a miña película para hoxe non vai ser Cabaret, vai ser Elmer Gantry.
Saúde, así é, pero comprometen a IU porque asinan no seu nome
El populismo es fascista siempre que no sea de izquierdas; o sea, excepcionalmente.
Eso lo aprendiste en FAES? Hay grandes maestros ahí, claro que si.
Sofía, hai unha historia tras nosa, nono esquezas. As cousas destes xa as coñecimos. O mesmo rollo.
Lo importante, Sr. Bouza, es si es verdadero el enunciado, no si lo dijo Agamenon o su porquero.
Ultimamente non se len máis ca paxaradas. Nunca tanto poder local e autonómico tivo o pp, o cal se produciu curiosamente nunhas eleccións cunha participación superior en 3 puntos á anterior convocatoria do 2007. A vitoria de frijolito foi con 7 puntos máis de participación que a do bipartito no 2005. Vai ser que os chamamentos á votación só mobilizan á dereita. Quen lle fai a campaña a quen?
Creo que pode haber voto inconsciente e abstención consciente, e viceversa. Tamén voto e abstención libres ou manipulados, e cada un escolle o seu camiño, no grao de compromiso que considere oportuno. Sorpréndeme que optar pola abstención só poidamos consideralo fóra da cortesía e o bo gusto, cando aparece claramente como unha das opcións posíbeis no réxime democrático.
Pola miña parte, exercerei a abstención, se non cambio de idea nestes días, pero aos máis só lles pido que actúen consonte o que consideren en con(s)ciencia.
Unha aperta
Pois alá ti, Carlos. Máis ben, alá todos nós. Coido que as diferencias entre a dereita e a pseudoesquerda está clara: uns cren nos seus petos, e outros cren algo nos servizos públicos.
Onte pasei pola biblioteca González Garcés. As funcionarias estaban abafadas de traballo; polo visto recortáronlles persoal e menos xente ten que facer máis traballo. Por agora aturan, pero calquera día van dar unha mala resposta. A quen lle toque, vaille quedar a impresión de que as Bibliotecas Públicas están devaluándose, que, se cadra, non pagan a pena.
É a táctica da dereita: acabar coa sanidade pública, coa educación pública, mesmo coa seguridade pública.
Privatizar.
¿Cres nas privatizacións ou cres que hai servizos que teñen que ser públicos?
O teu voto pode decidir.
Se non votas, o teu pequeno graíño de poder vai para o poder maioritario. Aprende a xestionar o poder do teu voto. É cativo, pero é.
Que ti renuncies a que ese poder exista é o que queren os mociños aqueles do “Cabaret” dos que fala o dono do blog.
Ante todo o que se está a dicir, creo que é necesario reflexionar:
1.- Nunca foi mais necesario que a esquerda vote. Francamente, os chicos do “15 M” non vexo que aporten absolutamente nada novo. Dentro do seu totum revolutum, moitas das cousas que aparecen levan tempo sendo defendidas por distintas opcións políticas. O que pasa (e é grave) é que parece que ou non len os programas, ou non se enteran do que pasa nos parlamentos, ou non len..
2.- O PP e o Sr. Rajoy (aparte, xa sabemos, diso do “sentido común”), só dí que a política seguida por Zapatero é unha catástrofe. O curioso e paradóxico é que a política seguida por Zapatero é a do PP (neoliberal). Así que o Sr. Rajoy o que nos está a propór é “fe” no cambio de siglas. Porque está claro que a súa política vai ser a mesma pero acentuada. En resumo: de cambio, nada (xa nos gustaría a algúns).
3.- En Galicia a xente sabe (ou non ten memoria?) que Feijóo chegou ao goberno criticando ao Bipartito famoso e prometendo arranxar o tema do paro en 45 días. Os resultados dous anos e medio despois é que Galicia deixou de converxer con España e Europa, que en Galicia hai 63.000 parados máis que co Goberno anterior, que Feijóo dí que “a Xunta case non ten competencias para loitar contra o desemprego” (enterouse agora? entón Touriño tampouco os tiña? entón que pinta él na Xunta?), que o paro medra por riba da media nacional, que os indices de produción industrial desplomáronse, que está endebedando aos galegos para os próximos 20 anos….. Así que debe ser consciente do que vai arranxar o “noso Rajoy”. E se non o sabe, debería sabelo….. .
4.- Vivimos nunha época de “tecnócratas”, de desprestixio da intelixencia, de profundo analfabetismo, de “creativos” (ocurrentes máis ben…)…… é dicir, contamos co contexto e os ingredientes necesarios para o triunfo das opcións fascistas. Pero os pobos non aprenden da historia (entre outras cousas porque a descoñecen) e paseniñamente nos atoparemos no abismo (Galicia xa está en trances de desaparecer vía extinción). Riámonos: “españois, estabamos ao borde do abismo, e acabamos de dar un paso á fronte” (20-N)
A mi me gustan mucho Bono, Paco Vázquez, la Salgado, el Solana, el Caballero de “Puenteareas” y demás gentes de genuina tradición republicana y de izquierdas. Lo dels PPSOE supongo que se referirá a ese partido que gobierna en Euskadi a cuenta de ilegalizar al 25% de la población. Nada que ver con los de ZP
Están haciendo ustedes horas extra, van a acabar herniados, y todo por Mariano. Vaya cerebros que están movilizando, así gana cualquiera. Mis respetos, señor aagaggg
http://charlas.publico.es/alberto-garzon-2011-11-15
Una reforma fiscal que sea justicia fiscal. Subir impuestos a los que más tienen, corrigiendo la dinámica PP-PSOE de las últimas décadas, y bajándolo a los que menos tienen.
O sea, como en Extremadura.
Fermín que exito, entre unos y otros que bien que trabajan, tenemos una derecha de pena y una supuesta izquierda que ayuda y mucho a la caverna pidiendo y diciendo autenticas burradas y brindis al sol.Que cuatro años, unos con su doctrina nacional católica y otros con la seudo revolución
Saúdos Paco
Loureiro, estou a falar dunha actuación en consciencia. Se lles gusta ou non aos rapaces de Cabaret, ou aos da Laranxa mecánica, non ten que ver con que eu sinta o que debo facer. Quizais o crime organizado estea contento coa presunción de inocencia, pero non a vou cuestionar.
Houbo tempos e sociedades nos que as persoas estaban ao servizo do colectivo: na guerra, ían decididas ao combate; na paz, velaban pola convivencia. Hoxe isto creo que cambiou e substituíuse por uns impostos que pagamos de mala gana, a cambio de que nos dean todo feito, sen nos implicarmos.
Se asumimos individualmente a nosa saúde, pode o PP facer os recortes que queira, que vai quedar abondo para atendernos a tod@s; se asumimos a nosa saúde mental, o mesmo.
Se asumimos a relación c@s nos@s fill@s e poñemos a parte que nos corresponde no fogar, podemos chegar a ratios de 50 alumnos por profesor con meirande calidade ca a actual.
Fáltame esta solicitude de compromiso en todas as organizacións políticas. Non encontro ningunha que vaia neste sentido.
Saia o que saia o 20N, correspóndenos a nós xestionalo e transformalo en algo de calidade, co noso compromiso, coa nosa verdadeira forza.
E isto non me parece incompatíbel con que cada un utilice o seu voto como considere oportuno.
Unha aperta
Yo también veo síntomas de un fascismo emergente, y no sólo aquí. Todo este renegar de los políticos tiene muy mala pinta..
Pésima pinta:
http://www.publico.es/internacional/407159/el-espionaje-aleman-podria-haber-ayudado-a-los-neonazis